Осум деца убиени во масовна пукањица во Шривпорт, Луизијана. Најмладата жртва – 18 месеци. Најстарата – 14 години. Америка се разбуди уште една недела со крв на деца на насловните страници.

Пукањицата се случила рано наутро, околу 6 часот по локално време, во населбата Сидар Гроув. Две возрасни жени биле погодени во глава, но преживеале. Едно момче било повредено откако скокнало од покрив – обидувајќи се да избега од убиецот.

Осомничениот, возрасен маж, бил убиен во престрелка со полицијата откако офицерите го прогониле до соседната општина Босиер Периш. Полицијата го опиша инцидентот како „семејно насилство” – терминот е клинички чист за осум мртви деца.

Шефот на полицијата Вејн Смит го потврди масакрот. Државната полиција соопшти дека „голем број полициски сили” останале на терен. Дополнителни информации, рекоа, ќе бидат соопштени подоцна. Стандардната процедура: деца мртви, истрага во тек, повеќе информации следат.

Америка веќе одамна има проблем со оружје што го третира како културно прашање наместо како безбедносна криза. Осум деца на возраст од 18 месеци до 14 години – тоа не е „инцидент со пукање”. Тоа е колеж во детска соба. А утре? Утре ќе биде нова пукањица, ново соопштение, нова „истрага во тек”. Колку пукањици се потребни за нешто да се промени?