Мостот кај каменоломот во Косоврасти. Комбе застанува. Од него излегува човек, вади вреќи и кутии полни со ѓубре, ги фрла преку оградата во реката Радика и си заминува. Целата сцена е снимена и објавена од дебарското спортско риболовно друштво „Трофта“.

Радика е една од најчистите реки во земјата – и една од ретките што сè уште може да се нарече така без иронија. Тоа е и причината зошто снимката се шири: ова не е депонија, ова е река на која луѓето ловат пастрмка.

Од МВР одговорија дека СВР Охрид презема мерки за утврдување на идентитетот на лицето и дека јавноста ќе биде соодветно известена. Тоа е точниот институционален одговор и нема што да му се забележи – освен што стигна откако едно риболовно друштво самото ја сними и објави снимката.

Кој го фати

Тука е поентата на приказната. Реката не ја чува ниту инспекција, ниту комунална служба, ниту камера. Ја чуваат риболовци кои случајно биле таму со телефон. Секој ден кога никој не држи камера кај тој мост, истото се случува без последици – а мостот кај каменоломот тешко дека е единственото место каде некој истоварува кеси во вода.

Човекот на снимката избра. Не му недостасувало место каде да го однесе отпадот; му недостасувала причина да не го фрли во река. Тоа е негово дело и вреди да се именува како такво.

Второто прашање, сепак, е зошто пресметката му излегувала. Ако вреќите ги однесе до контејнер, тој троши гориво и време. Ако ги фрли од мост, не троши ништо и ризикот е близок до нула – освен ако некој не се затекне со камера. Додека тоа е равенката, снимката ќе биде исклучок, а не правило.

Ако СВР Охрид го најде човекот, ќе има еден идентификуван сторител и една пријава. Тоа е добро. Но реката ќе продолжи да зависи од тоа кој случајно бил на брегот – додека надзорот врз местата каде отпадот редовно завршува во вода остане нечија добра волја наместо нечија работна задача.