Руската Државна Дума во прво читање усвои закон кој би и дозволил на руската армија да биде распоредена за заштита на руски граѓани уапсени или гонети во странство. Прочитајте го тоа повторно. Армија – за „заштита” на уапсени граѓани.

Законот покрива случаи на притвор, кривично гонење и други судски постапки во странски судови. Конкретниот повод се руски поморци и екипажи чии бродови се блокирани и запленети – појава која, според предлагачите, се случува со зголемена зачестеност.

Формално, ова личи на заштита на сопствени граѓани. Практично? Русија би добила правна основа да ги вклучи воените сили во ситуации каде нејзини државјани се соочуваат со странско правосудство. Прашањето кое никој од предлагачите не го одговори е: како точно би изгледало „воено вмешување” за ослободување на уапсен поморец во, да речеме, Норвешка?

Времето на усвојувањето не е случајно. Тензиите околу руските бродови, поморските рути и статусот на руски државјани во странство се на највисоко ниво. Овој закон можеби никогаш нема да биде применет буквално – но како инструмент за притисок и преговарање, веќе ја исполнува својата цел. На Балканот знаеме како функционира тој модел: усвојуваш закон кој „никогаш нема да се користи” – а потоа го користиш кога никој не гледа.