Тројца лекари вратиле околу 25 илјади евра во буџетот на здравството, откако било утврдено дека им биле неправилно пресметани платите и примиле повеќе средства од тоа што им следувало. Директорот на Фонд за здравствено осигурување, Сашо Клековски, не откри за кои лекари станува збор, но посочи дека лекарот за кого премиерот тврдеше дека земал 12 илјади евра месечно не е меѓу нив.

Сепак, ова отвора сериозни прашања. Како е можно со месеци или години да се исплаќаат повисоки плати без никој да реагира? Дали станува збор за системска грешка или за селективен надзор? И колку вакви случаи има што сè уште не се откриени?

Фактот што парите се вратени не ја затвора приказната – туку ја отвора. Одговорност мора да има, не само кај оние што примиле средства, туку и кај оние што ги пресметувале, одобрувале и исплаќале платите.

Парите што се вратени не се мала грешка – тоа се десетици илјади евра. Ако се подели сумата, станува збор за околу 8333 евра по лекар. Тоа се пари кои придружниот персонал во болниците – хигиеничари, технички работници – ги заработуваат за 20 месеци. Со минимална плата, некој треба да работи повеќе од година и по, за да стигне до ваква сума.

И токму затоа ова не е само административен пропуст, туку прашање на правда во системот. Кога едни со години се борат за основна плата, а други добиваат „грешка“ вредна неколкугодишна заработка, тогаш проблемот не е во бројките – туку во системот.

Ако се откриени тројца, логично е да се постави дилемата – дали тие се единствените или само првите? Особено ако се знае дека вакви неправилности веќе беа јавно најавувани од надлежните, вклучително и од премиерот и министерот за здравство. Тоа значи дека институциите веќе имале индиции дека проблемот не е изолиран.

Сомнежите не се нови. Во јавноста и претходно се говореше за ситуации во кои лекари, додека биле на службени патувања во странство, истовремено примале и надоместоци за дежурства во земјава. Ако ваквите практики навистина постоеле, тогаш проблемот не е изолиран – туку системски.