Во селото Копаница крај Сарај полицијата вчера утрото пронајде тело на 37-годишна жена со простреша рана во главата. До телото лежеше пиштол Глок-19 кој според истрагата му припаѓа на нејзиниот сопруг. Соседите немаа што да кажат – таа тишина по самата себе зборува.

Скопското основно јавно обвинителство и тимови за државна безбедност извршија увид на местото на настанот. Телото е испратено на аутопсија за да се утврди дали се работи за самоубиство или убиство. До денеска формалната верзија е „непрекинат истражен процес” – формулација која оставаа простор за двете опции, но соседите веќе си имаат свои сомневања.

Сопругот беше веднаш приведен и тоа со обвинение за „недозволено производство, поседување, посредување и трговија со оружје или експлозивни материјали” – член 396 од Кривичниот законик. Тоа е законска формулација за поседување оружје без дозвола, но и првиот формален чекор кога властите сè уште не сакаат да го наречат тоа што е во очите на јавноста. Истражниот судија одобри барање за притвор до натамошна истрага.

Селото Копаница е тивко и мало – помалку од 1000 жители. Тоа значи дека сите се познаваат и сите гледаат, но мала шанса е дека некој ќе сведочи. Балканската култура на „да не се мешаш” е силна посебно во селата каде што семејните односи се решаваат со внатрешен судски процес, не со полиција.

Прашањето кое останува без официјален одговор е: колку долго траело ова? Колку пати соседите слушнале викање, го виделе моментот кога нешто се валкавило, и одлучиле да си гледаат своја работа? Бројката од 17 жени убиени во домашно насилство во Македонија само во оваа година нè прави една од најгорните држави во регионот по овој показател. Тоа не е тивкост на природна катастрофа – тоа е тивкост што се гради ден по ден.