Володимир Зеленски објави сателитски снимки кои наводно покажуваат руски подготовки за нова голема воздушна офанзива врз Киев – и не само врз цивилните, туку и врз политичкото срце на украинската влада. Според украинското разузнавање, на список се околу 20 политички центри и воени инсталации.

“Украинците никогаш нема да се откажат од својата независност”, изјави Зеленски при објавувањето. Снимките, велат украинските извори, потврдуваат дека руските служби активно ги следат движењата на украинското лидерство – не за пропагандна работа, туку за военo планирање.

Преводот на сето ова е едноставен. Москва бара да ги уништи политичките гнезда во Киев истовремено со воениот удар. Тоа е стратегија која се применуваше во Сирија, во Ирак, и сега се обидува во Украина. Поентата не е победа на бојното поле – туку парализирање на државата.

Зеленски предупреди и за можно вклучување на Белорусија во нападите. Тоа не е нова заверка – луѓето во Минск веќе четири години се вртат меѓу формално неутралност и реална соработка со Москва. Прашањето е дали Александар Лукашенко ќе се отвори со директни напади или ќе остане на нивото на територија-плацдарм за руските сили.

Зеленски ја заврши пораката со повик за преговори. Тоа е дипломатски ритуал кој се повторува секои неколку недели – и тој самиот веројатно не верува дека ќе резултира со нешто. Бараат “доcтоинствен мир”, што е код за: ако се откажат од териториите, тоа не е мир, тоа е окупација. Положба разбирлива – но решение нема. Војната продолжува точно затоа што двете страни мислат дека другата страна треба прва да попушти.

За балканските читатели ова е приказна со позната структура. Кога една држава ги губи своите политички центри, нацијата не паѓа – таа само се прерасчленува во форми кои се потешко контролирани. Тоа најдоброто се знаe во овој дел од светот, по сите наши војни. Затоа Москва и брза – сака да ја заврши работата пред украинската држава да стане премногу обемна, премногу децентрализирана, премногу слична на нештата кои Русија ги препознава.