Кога Доналд Трамп се закани дека ќе ги повлече американските војници од Германија, тоа звучеше како драматична изјава. Но во Брисел и во Берлин не паничат – и тоа не е затоа што не им е грижа. Затоа што го знаат паквалот.

Во Германија сега има 36.000 американски војници. Вклучуваат команди за Европа и Африка, како и нуклеарните бомби B-61. Сите тие операции се поврзани со текот на снабдувањето кон Блискиот исток. Ако Трамп ги повлече, истото утро се скршува воениот канал кон Иран и кон базите во Персискиот залив. Во практиката – не може. Не сака. Само заканува.

Постои и закон. Од 2025-та, америчкиот Конгрес одлучи дека во Европа не може да има помалку од 76.000 трупи. Што значи дека Трамп може да повлече максимум околу 9.000 – и тоа со постапка која бара години и милијарди долари.

Пензионираниот генерал Марк Хертлинг ова го кажа со една реченица: „За четири години минимум, и со стотици милијарди долари. Тоа без преселба на семејства и напуштање на бази што неодамна се реновирани”. Превод: повлекувањето е скапо, бавно и стратегиски штетно.

Германскиот министер за надворешни работи Јохан Вадефул реагираше дискретно: „Подготвени сме”. Тоа е сигнал не за паника, туку за рутинска готовост. Берлин администрацијата ја мери „по делата, не по зборовите”.

За Балканот, ова не е без значење. Базите во Штутгарт и Рамштајн се поврзани со логистички линии кои потекнуваат од Кувајт до Косово. Кога овие штабови мрдат, мрдаат и плановите на сите кои зависат од нив – вклучително и нашиот регион. Ние не сме директни играчи во оваа игра. Но сме директни последици.