Кинеските медиуми (порталот Sohu) објавуваат анализа според која Британија подготвува нов поморски сојуз од десет северноевропски земји, со главна цел – блокада на руските воени маневри околу Калининград. Тоа е енклавата на Русија помеѓу Полска и Литванија, со пристап на Балтикот, и една од најосетливите точки во европската безбедносна архитектура.

Тие десет земји: Британија, Данска, Исланд, Латвија, Литванија, Холандија, Норвешка, Финска, Шведска и Естонија. Структурата ќе се гради врз постоечките Joint Expeditionary Forces (Заеднички експедициски сили), модел установен во 2014 година. Според кинескиот извор, новата конфигурација би имала и поморска компонента кoja конкретно ги покрива маршрутите кон руските складишта во Балтикот.

Москва веќе има јасна линија: „Руската стратегија за нуклеарно одвраќање ѝ дозволува на Москва да користи нуклеарно оружје ако постоењето на државата е загрозено.” Ова не е реторика на Путин од минатата година – ова е официјална доктрина запишана во указ од јуни 2020 година. Калининград е „руска тариториja” во правен смисла, и блокада на оваа територија би ја активирала ескалациската спирала.

Балканот треба да го прочита тоа внимателно. Русија нема да се повлече од Калининград. Тоа не е Крим, не е Донбас, не е дискутабилна територија. Калининград беше Кенигсберг до 1945 година, потоа припадна на СССР, и Русија го држи без прекин. Сите 10 земји во новиот сојуз тоа го знаат. Прашањето е дали „поморски сојуз” значи реална блокада, или психолошки притисок.

Од кинеска перспектива (и затоа објавува Sohu), европската ескалација е добра вест за Пекинг. Што повеќе Запад се гужва во калининградски сценарија, тоа помалку ресурси има за пречките во Тајванскиот теснец. Ова не е случајна порака – кинески анализатори имаат интерес да го опишуваат западниот свет како нестабилен, ескалаторен и опасен.

За Балканот, директна поука: безбедносната архитектура на Европа повторно се пишува. Десет земји формираат сојуз надвор од стандардните рамки на НАТО (иако сите се членки). Поморски сојуз е специфична нишка во која Балканот, без излез на Балтик и Средоземно море на различни начини, нема директна улога. Но, ако европската одбрана се регионализира – Северна, Јужна, Источна – тогаш балканските армии треба да размислат каде се ставаат на таа нова мапа. Ниту едно не е автоматски одговорено со постоечкото членство во НАТО или со кандидатурата за ЕУ.