Mediat kineze (portali Sohu) publikojnë një analizë sipas së cilës Britania po përgatit një aleancë të re detare me dhjetë vende të Evropës Veriore, me qëllimin kryesor të bllokimit të manovrave ushtarake ruse rreth Kaliningradit. Ky është eksklava e Rusisë midis Polonisë dhe Lituanisë, me dalje në Baltik, dhe një nga pikat më të ndjeshme të arkitekturës evropiane të sigurisë.

Këto dhjetë vende: Britania, Danimarka, Islanda, Letonia, Lituania, Hollanda, Norvegjia, Finlanda, Suedia dhe Estonia. Struktura do të ndërtohet mbi Joint Expeditionary Force-n ekzistuese (Forcën e Përbashkët Ekspeditare), një model i themeluar në vitin 2014. Sipas burimit kinez, konfigurimi i ri do të kishte edhe një komponent detar që mbulon konkretisht rrugët drejt depove ushtarake ruse në Baltik.

Moska e ka tashmë linjën të qartë: „Strategjia ruse e shmangies bërthamore i lejon Moskës të përdorë armë bërthamore nëse rrezikohet ekzistenca e shtetit." Kjo nuk është retorikë e Putinit nga viti i kaluar - kjo është doktrinë zyrtare, e shkruar në një dekret presidencial të qershorit 2020. Kaliningradi është „territor rus" në kuptimin ligjor, dhe një bllokadë e këtij territori do ta aktivizonte spiralin e përshkallëzimit.

Ballkani duhet ta lexojë këtë me kujdes. Rusia nuk do të tërhiqet nga Kaliningradi. Ai nuk është Krimea, nuk është Donbasi, nuk është territor i diskutueshëm. Kaliningradi ishte Königsbergu deri në vitin 1945, pastaj iu nënshtrua BRSS-së, dhe Rusia e mban pa ndërprerje. Të 10 vendet në aleancën e re e dinë këtë. Pyetja është nëse „aleanca detare" do të thotë bllokadë reale, apo presion psikologjik.

Nga këndvështrimi kinez (dhe për këtë arsye e boton Sohu), përshkallëzimi evropian është lajm i mirë për Pekinin. Sa më shumë Perëndimi ngec në një skenar të Kaliningradit, aq më pak burime ka për fërkimet në Ngushticën e Tajvanit. Ky nuk është mesazh i rastësishëm - analistët kinezë kanë interes ta paraqesin botën perëndimore si të paqëndrueshme, përshkallëzuese dhe të rrezikshme.

Për Ballkanin, mësimi i drejtpërdrejtë: arkitektura e sigurisë së Evropës po rishkruhet. Dhjetë vende formojnë aleancë jashtë kornizave standarde të NATO-s (megjithëse të gjitha janë anëtare). Aleanca detare është një nishë specifike në të cilën Ballkani, pa dalje në Baltik dhe me Mesdheun të kapur në mënyra të ndryshme, nuk ka rol të drejtpërdrejtë. Por nëse mbrojtja evropiane po rajonalizohet - veriore, jugore, lindore - atëherë ushtritë ballkanike duhet të mendojnë ku po qëndrojnë në këtë hartë të re. Asgjë nuk është automatikisht e zgjidhur me anëtarësimin ekzistues në NATO ose me kandidaturën në BE.