Сојузен судија во Њујорк во среда дозволи објавување на документ за кој се верува дека е пораката пред смртта на Џефри Епстин – финансиерот и сексуален насилник кој беше пронајден мртов во келија на Менхетен во август 2019 година. Пораката била рачно напишана и пронајдена од осудениот убиец и бивш полицаец Николас Тартаглионе, кој делеше келија со Епстин неколку недели пред смртта.

Окружниот судија Кенет Карас не пронашол правен разлог поракатa да остане тајна. Не ја потврди ниту нејзината автентичност, ниту се занимава со прашањето кој ја пронашол и кога. „Ниту една странка не идентификуваше противречен разлог што би оправдал поракатa да биде запечатена”, пресуди Карас.

Поракатa беше приложена од адвокатите кои го застапуваат Тартаглионе. Тој беше Епстин-овиот цимер во келија околу две недели во јули 2019 година, токму во периодот пред смртта на Епстин на 10 август 2019 година. Смртта беше прогласена за самоубиство – нешто за што голем дел од американската јавност и денес не верува.

Поракатa – на ракописна хартија, со напади против истражителите и фрази како „мака без забава” – е она што таблоидите ќе го преведат како „предсмртно писмо”. Но тоа што е поинтересно: фактот дека судот ја објави шест години подоцна. Зошто сега? Зошто Њујорк Тајмс го побара документот минатата седмица? Кој има интерес да го врати Епстин-овиот случај во вест на 2026 година?

За читачите на Балканот, случајот Епстин има цел еден слој кој ретко се прикажува во нашите медиуми: Епстин беше близок со повеќе јавни лица од Балканот, и неговите врски со руски олигарси биле документирани во истражните материјали. Шест години молк за поракатa е долго време. Шест години молк за списокот на патници во неговиот авион – е уште подолго.

Прашањето кое останува: дали тоа што се појавува поракатa сега е знак на нова правна транзакција, или само начин да се одвлече вниманието од големата задача која остава неодговорена – кој на крајот ќе одговара за тоа што Епстин го чувал во своите архиви?