По модерената парада на 9 мај во Москва, Владимир Путин изјави дека војната во Украина се ближи кон крајот, и дека е спремен за преговори за нова европска безбедносна архитектура. Но го избра партнерот: Герхард Шредер, поранешниот германски канцелар.

„Мислам дека работата се ближи кон крајот”, изјави Путин. И во истиот говор додаде: „Со месеци чекаа Русија да доживее погубен пораз.” Реториката е победничка, иако реалноста на терен е поразлична – руските сили контролираат околу една петтина од украинската територија, ниту блиску до целта што Москва ја објави во 2022.

За преговарачкиот партнер: „За мене лично, попожелен е поранешниот канцелар на Сојузна Република Германија, господин Шредер.” Изборот не е случаен. Шредер има деценкиски бизнис врски со руските енергетски компании – Гаспром, Роснефт, Норд Стрим. Како потенцијален преговарач, тој не би претставувал европски интереси, туку би служел како „европски” глас на руските интереси.

Тримесечен прекин на огнот од 9 до 11 мај се прогласи. И двете страни веднаш се обвинуваат за прекршувања. Балканскиот читател ова го гледа како познат сценарио – прекин на огнот, реторика за мир, продолжување на воените операции. Сценариото на Балканот во 90-тите беше идентично. И Шредер како „европски” глас за Русија? Тоа е играта што Москва веќе ја направи во 2014. Не работеше тогаш. Зошто би работела сега?