Пекинг официјално го потврди она што Вашингтон веќе го најавил: Доналд Трамп ќе дојде во Кина на 14-15 мај. Тоа е првата посета на американски претседател на Кина по 2017 година – односно почетокот на Трамповиот прв мандат. Помеѓу тогаш и сега помина една трговска војна, една пандемија, и една нова администрација. Сега – повторно тие.

Деталите за програмата се вообичаени за државни посети: пристигнување во среда вечер, официјална пречка во четврток, државна вечера. Петок – официјален ручек, потоа заминување. Тоа е форматот. Содржината е попроблематична. На дневен ред: воздухопловство, земјоделство, енергетика, договор за ретки минерали. И помалку официјално: Иран и Русија.

Кина игра двојна игра во конфликтот на Блискиот Исток. Јавно повикува на „мирољубиво решение”. Тивко продава сателитска технологија на Иран. Пред неколку дена Вашингтон воведе санкции против три кинески компании – Meentropy Technology (Hangzhou) Co. Ltd, The Earth Eye, и Chang Guang Satellite Technology Co. – за наводно снабдување на Иран со сателитски снимки кои му овозможиле напади врз американски сили. Тие санкции дојдоа неколку дена пред Трамповата посета. Не е случајност.

Поранешниот директен состанок меѓу Трамп и Си Џинпинг беше во октомври на самитот на АПЕК во Јужна Кореја. Тогаш разговорот беше „трговската војна”. Сега – истата трговска војна е во потполно нов контекст. Тарифи во две насоки. Технолошки бан-листи. Тајвански прашања во заднина. И секоја посета на американски претседател во Кина има четири пораки – две за Кинезите, две за домашниот пазар во САД. Кинезите гледаат: Трамп е тука, ние сме сила. Американците гледаат: Трамп преговара со светот, тој е лидер.

За Балканот ова не е директна тема, но е индиректно важна. Кога САД и Кина се во преговори, цените на енергетите ги осеќаме сите. Кога санкциите се воведуваат, кинеските компании се поместуваат – вклучително и оние кои инвестираат во Балканот. И најважно – кога двете најголеми сили во светот разговараат, Балканот станува уште помал гулденик во играта. Не првиот пат. Но затоа и треба да внимаваме на секоја реченица од Пекинг и Вашингтон – бидејќи нашата иднина се пишува таму.