Републиканските сенатори отворено се побунија против Доналд Трамп на остар состанок во американскиот Сенат во петок. Поводот не беше едно нешто туку повеќе одеднаш: контроверзниот „Фонд против злоупотреби” од 1.776 милијарди долари, поддршката за примарни предизвикувачи на воспоставени партиски сенатори, и блокирана важна имиграциска финансирање.

Сенаторот Том Котон, обично еден од најверните трампови сојузници, директно праша: „Кој мислеше дека ова е добра идеја? Кој го избра овој момент?” Тоа е јавна критика од лице кое ретко јавно се повлекува од Трамп. Кога Котон се појавува на наслови како опозициски глас, тоа значи дека нешто значајно се случува.

Сенаторот Тед Круз беше попесимистички: „Беше еден од најжестоките состаноци на кои сум присуствувал во целата моја сенаторска кариера. Зборот „жесток” не доаѓа близу.” Круз не е некој кој се пожалува за драматичност – неговата изјава укажува на длабока тензија во републиканскиот клуб што не може да се реши со една седница.

Главни точки на бунтот биле две. Прв – предлогот на Трамп за фонд за наводните жртви на „политичка прогона”, вклучително и учесниците во нападот на Капитол во 2021-та. Тоа е огромна сума која фактички би функционирала како партиска одмазда. Вториот – милиардното безбедносно финансирање за проект за балска сала во Бела куќа. Сенаторите гледаат фондови да одат на лични проекти, без преглед.

Уште посериозно, Трамп ја поддржа Кен Пакстон над сенаторот Џон Корнин во тексашките примарни избори. Корнин е почитуван ветеран на партијата, додека Пакстон е контроверзен поранешен генерален адвокат со низа правни проблеми. Поддршката на Трамп за Пакстон е сигнал дека лојалноста на партијата нема да биде награда – предизвикувачите ќе имаат негова поддршка дури и против попризнатите политичари.

Конфликтот веќе блокираше клучен пакет за имиграциска изврснина од 70 милијарди долари. Тоа значи дека Трамповата основна предизборна тема – депортации, граница, ICE финансирање – сега зависи од сенатори кои се откажуваат да гласаат за неговите приоритети. Тоа е скоро историски парадокс. Самиот тој ја создаваше политичката атмосфера која сега го кочи. Рејтингот на одобрување падна на 41 процент (од 45 во јануари), а строгото републиканско одобрување од 75 на 57 проценти. Демократите водат со 48-40 на прашањето кои сакаат да го водат Конгресот. Тоа се бројки на ера кога политичкиот моментум се менува, ама не може да предвиди како завршува. Балканите гледаат, бидејќи од американската внатрешна политика често зависат странските финансирања во нашиот регион. И ова не е добар знак за стабилност.