Senatorët republikanë u rebeluan hapur kundër Donald Trampit në një mbledhje të ashpër në Senatin amerikan ditën e premte. Shkak nuk ishte një gjë, por disa njëkohësisht: „Fondi kundër abuzimeve" i kontestuar prej 1,776 miliardë dollarësh, mbështetja e sfiduesve të primareve ndaj senatorëve të vendosur të partisë, dhe bllokimi i një financimi të rëndësishëm për imigracionin.

Senatori Tom Cotton, zakonisht njëri nga aleatët më besnikë të Trampit, pyeti drejtpërdrejt: „Kush mendoi se kjo ishte ide e mirë? Kush e zgjodhi këtë moment?" Kjo është kritikë publike nga një person që rrallë largohet hapur nga Trampi. Kur Cotton del në tituj si zë opozitar, kjo do të thotë se po ndodh diçka e rëndësishme.

Senatori Ted Cruz ishte më pesimist: „Ishte një nga mbledhjet më të ashpra në të cilat kam marrë pjesë në gjithë karrierën time si senator. Fjala 'i ashpër' as që i afrohet." Cruz nuk është dikush që ankohet për dramaticitet - deklarata e tij tregon një tension të thellë në grupin republikan që nuk zgjidhet me një seancë.

Dy ishin pikat kryesore të rebelimit. E para - propozimi i Trampit për një fond për të ashtuquajturat viktima të „persekutimit politik", duke përfshirë edhe pjesëmarrësit në sulmin ndaj Kapitolit në 2021. Një shumë e madhe që faktikisht do të funksiononte si hakmarrje partiake. E dyta - financimi i sigurisë në miliarda për projektin e një salloni ballosh në Shtëpinë e Bardhë. Senatorët shohin fonde që shkojnë në projekte personale, pa rishikim.

Edhe më seriozisht, Trampi mbështeti Ken Paxton kundër senatorit John Cornyn në primaret e Teksasit. Cornyn është një veteran i respektuar i partisë, ndërsa Paxton është një ish-prokuror i përgjithshëm i kontestuar me një varg problemesh ligjore. Mbështetja e Trampit për Paxton është sinjal se besnikëria ndaj partisë nuk do të shpërblehet - sfiduesit do të kenë mbështetjen e tij edhe kundër politikanëve më të njohur.

Konflikti tashmë ka bllokuar një paketë kyçe prej 70 miliardë dollarësh për zbatimin e imigracionit. Që do të thotë se tema themelore parazgjedhore e Trampit - deportimet, kufiri, financimi i ICE-së - tani varet nga senatorë që refuzojnë të votojnë për prioritetet e tij. Paradoks gati historik. Ai vetë krijoi atmosferën politike që tani po e frenon. Vlerësimi i miratimit ra në 41 për qind (nga 45 në janar), ndërsa miratimi strikt republikan ra nga 75 në 57 për qind. Demokratët kryesojnë 48-40 në pyetjen se kush duhet të drejtojë Kongresin. Janë shifra të një epoke kur momentum politik po ndryshon, por nuk mund të parashikohet se si përfundon. Ballkani po e ndjek, sepse nga politika e brendshme amerikane shpesh varen financimet e huaja në rajonin tonë. Dhe kjo nuk është shenjë e mirë për stabilitetin.