Поранешниот премиер Никола Груевски добил унгарско државјанство во 2022 година, врз основа на „државен интерес на Унгарија.” Откритието го направи истражувачкиот портал VSquare, цитирајќи унгарски државни извори. Со ова, неговото враќање во Македонија преку екстрадиција станува речиси невозможна мисија.

Хронологијата е јасна. Ноември 2018 – Груевски бега од Македонија пред да издржи затворска казна од две години во случајот „Танкер” (купување оклопен мерцедес за 600.000 евра). Од тогаш живее во Будимпешта со политички азил. Сега – со државјанство. Двете не се исто. Азилот се повлекува полесно. Државјанството – не.

Зошто не? Затоа што за да Унгарија отповика државјанство на Груевски, треба да докаже измама или корупција во самиот процес на стекнување. И тоа во процес кој одеше преку највисоките владини инстанци под премиерот Виктор Орбан. Со други зборови – за да Груевски биде вратен, мораат да паднат не само неговите унгарски познаници, туку и негови покровители на највисоко ниво.

Новиот унгарски премиер Петер Маѓар неодамна го кажа спротивното – дека Унгарија „нема да укрива меѓународни криминалци”, при што го спомена и Груевски конкретно. Тоа е изјава за добра ноќ во говор, не правен ангажман. И додека македонското правосудство официјално бара негова екстрадиција од 2018-та, шест години подоцна резултатот е – државјанство.

За Македонија ова е стара лекција со нова потврда. Кога политичарите од врвот побегнат, ретко се враќаат. Системот ги пушта да заминат, потоа им бараат само хартиено враќање, а тие во меѓувреме менуваат и пасош, и адреса, и име на сметка. Случајот „Танкер” сè уште останува неисполнет. И сè уште, на исто далеку.