Кога некој на Инстаграм му се заканил на премиерот Христијан Мицкоски, државниот апарат се вклучи со брзина каква што ретко се гледа. Отсекот за компјутерски криминал при СВР Куманово поднесе кривична пријава до кумановското Обвинителство, Обвинителството поведе постапка за „загрозување на сигурност“, а судија на претходна постапка веднаш определи осум дена притвор.

Она што му дава посебна тежина на случајот е кој ја поднел пријавата. Ниту премиерот, ниту неговото обезбедување. МВР постапи по допрен глас – што е нивно законско право и должност кога ќе дознаат за кривично дело од медиуми, социјални мрежи или јавни изјави.

Значи законот постои. Прашањето е кога се вклучува

Постапувањето по допрен глас не е привилегија измислена за оваа прилика. Тоа е механизам кој стои во Законот и кој важи за секој граѓанин. И токму тука почнува вистинската приказна: за колку други закани по нечиј живот институциите се самоактивирале со истата брзина?

Од ЛДП посочија дека пријавите за директни закани по животот на нивната претседателка Моника Зајкова, како и на други јавни личности и обични граѓани, „со месеци и години стојат без ниту една институционална разврска“. Димитар Апасиев од Левица изјави дека и тој претходно добивал слични закани без брз институционален одговор. Меѓу оние што примиле закани се и новинари.

Двата стандарда не се теорија, туку временска разлика

Кај едниот случај: пријава, обвинение и притвор во рок од денови. Кај другите: предмети што чекаат месеци и години. Тоа не е прашање на закон – законот е ист. Тоа е прашање на приоритет.

Претходно имаше пријава за „насилство“ и против стружанецот кој го навредуваше премиерот во Ташмаруништа за време на прославата на Илинден. На двајцата им се заканува затворска казна од една до пет години.

Од ЛДП ја нарекоа „бизарна“ изјавата на Мицкоски дека знае како се решаваат тие работи кога не би бил институција – оценувајќи дека таа соголува менталитет на улична пресметка, зад кој веднаш потоа стои целиот државен апарат.

Кој ќе одговори за оние што чекаат?

Никој не тврди дека заканите кон премиерот треба да останат неказнети. Заканата по нечиј живот е кривично дело и во него нема степенување според функцијата. Тоа е токму поентата.

Ако МВР може да реагира вака брзо кога знае дека мора, тогаш прашањето не е „како успеале овој пат“. Прашањето е зошто тоа не е стандардот за сите пријави кои седат во фиоки.

Премиерот рече дека очекува институциите да постапат според своите надлежности. Со тоа сигурно ќе се согласат и сите оние чии пријави чекаат од лани.