По инцидентот со руски дрон во Романија, во кој европската комисија брзо реагираше со остри изјави, рускиот заменик-претседател на Советот за безбедност Дмитриј Медведев одговори со ист тон. Според него, „сите земји во ЕУ треба да молчат на оваа тема. Европските земји се директни учесници во војната со Русија.”

Медведев одби ставот дека европските земји се „неутрални набљудувачи”. Според него, тие активно поддржуваат Украина преку оружје, делови за дронови и разузнавачки информации. „Цивилната инфраструктура во Русија трпи напади овозможени од европската инволвираност”, додаде. И потоа дојде делот за наслов: „Како население на земји во војна, нема да можете мирно да спиете.” Со посебно внимание – изјавата го таргетираше локациите со фабрики за дронови.

Тоа е реторика што Москва ја практикува сè почесто во последните месеци. Идејата е едноставна: замаглување на разликата помеѓу „поддршка на Украина” и „учество во војна”. Ако ЕУ е во војна – тогаш руските удари кон европската инфраструктура не се ескалација, тие се „одговор”. Тоа е дипломатска предподготовка за нешто што Москва веќе го планира.

За балканските земји – кои не се членки на ЕУ, но се геополитички во истиот блок – ова не е само руска бучава. Тоа е сигнал дека следната фаза од оваа војна нема да биде ограничена на украинско тло. Романија е членка на НАТО. Полска е членка на НАТО. Бугарија е членка на НАТО. Секој руски удар по нивна инфраструктура – „случаен” или не – тестира одговорот на алијансата. Прашањето е дали 32-те членки на НАТО ќе реагираат заедно, или секоја од нив ќе прави свои пресметки. И дали Медведев го знае одговорот пред нас.