Skip to content

Најава за масовен руски напад на Украина: колку е реална закана, а колку психолошка војна?

1 мин. читање
Сподели
Најава за масовен руски напад на Украина: колку е реална закана, а колку психолошка војна?

Украинските и западните мониторинг-канали ноќва кренаа тревога: Русија наводно подготвува еден од најмасовните воздушни напади од почетокот на војната – комбинирано лансирање на ракети и до 900 дронови, со можна употреба на новата балистичка ракета „Орешник”. Колку од ова е реална закана, а колку психолошка војна, тешко е да се одвои – и токму тоа е поентата на ваквите објави.

Според изворите што го следат движењето на руските сили, нападот би доаѓал од седум различни правци истовремено – тактика на синхронизирани налети наменета да ја преоптовари украинската противвоздушна одбрана. Дополнително, се известува за подигнување на стратешката авијација, тешките ракетоносачи Ту-95 и Ту-22. Украинските канали отворено повикуваат граѓаните да не ги игнорираат сирените и веднаш да побараат засолниште.

Вистинскиот страв има име: „Орешник”. Се работи за хиперсоничен систем со повеќекратни боеви глави што се движат со брзини што постојните западни системи во Украина, вклучувајќи ги и Patriot, не можат ефикасно да ги пресретнат. Комбинацијата – стотици дронови-камикази што ја трошат муницијата на одбраната и ги откриваат радарските позиции, крстаречки ракети од бомбардерите, и на крај хиперсоничниот удар – е замислена како разорен потег врз енергетската и воената инфраструктура.

Тука вреди да се застане. Најголемиот дел од овие „најави” доаѓаат од мониторинг-канали и анонимни извори, спакувани во јазик на паника. Дали секоја најава за „најмасовен напад досега” се остварува? Историјата на оваа војна е полна со вакви најавувани апокалипси што завршуваат како уште една тешка, но не и пресвртна ноќ. Стравот сам по себе е оружје – и обете страни знаат како да го користат.

За балканскиот читател, кој памети како се градеше воена психоза и кај нас, ова е позната партитура. Кога секоја ноќ се најавува крајот на светот, на крајот престануваш да слушаш – а токму тоа е најопасниот момент, кога вистинската опасност повеќе не се разликува од буката. Затоа фактите се важни: што навистина полета, што навистина падна, и кој има интерес ти да веруваш во најлошото уште пред да се случи.