Патот до Брисел повторно поминува низ Софија – и низ македонскиот идентитет. Опозициската ВМРО-ДПМНЕ обвини дека министерот Венко Филипче и СДСМ се подготвени на нови „национални отстапки” за членство во ЕУ, по моделот на поранешниот премиер Заев. Од другата страна, Бугарија порача од Брисел дека без уставни измени нема напредок.

Опозицијата тврди дека Филипче е спремен да ја „редефинира македонската историја” за да ја обезбеди премиерската фотелја, и потсетува на бугарските позиции: дека македонскиот јазик бил бугарски дијалект, дека Македонците и Бугарите се ист народ во две држави, и дека македонските револуционери биле Бугари. „Граѓаните на повеќе избори го отфрлија ова и нема да прифатат уште еден Заев”, се вели во соопштението.

Бугарската страна, пак, ја преформулира својата позиција како прашање меѓу ЕУ и земја-кандидат, не како билатерален спор. Министерката изјави дека „од 2022 ова не е билатерално прашање”. Таа предупреди дека Албанија и Црна Гора напредуваат, а Македонија ризикува да заостане: „Овој прозорец за проширување може да се отвори во наредните години и ако не ја искористат шансата, навистина можат да изгубат.”

Македонскиот министер Тимчо Муцунски возврати дека процесот мора да биде „ослободен од билатерално условување”. Но рамката од 2022 година останува тврда: измена на преамбулата на Уставот за вклучување на Бугарите, ратификација на договорот за пријателство, борба против говорот на омраза, отворање на комунистичките архиви.

Зад целата дипломатска терминологија стои едно прашање што Македонците го носат со децении: колку од сопствениот идентитет вреди едно место на маса во Брисел? Тоа не е прашање за политичарите – тоа е прашање за кое граѓаните повеќе пати веќе кажаа што мислат на избори. Прашањето е дали некој ги слуша.