Понекогаш најголемата одлука во животот зависи од една што за малку немало да ја донесеш. Сара прво одбила студиска програма во Монтреал – и дури по наговор на пријателка во последен момент аплицирала. Четирите месеци во Канада ѝ го донесоа она што најмалку го очекувала: идниот сопруг.

„Последното нешто што го помислив кога заминав на четири месеци во Канада е дека ќе го запознаам мажот мој“, раскажува таа. Таму го запозна Тито, а седум години подоцна тој ѝ предложи брак за време на викенд во Бакеира. Се венчаа во јануари, во Кралскиот манастир Света Марија дел Пуч во Валенсија.

За својот ден Сара избра дизајн од брендот T.ba Brides на дизајнерката Сол Прадо – парче од готова колекција со извезен корсет и здолниште во слоеви од различни ткаенини. Реакцијата кога го пробала била моментална: се заљубила во сите детали што ги имал. Венчаницата не била скроена по нарачка, што ја прави приказната уште поблиска – совршениот фустан не мора секогаш да се чека месеци.

Деталите носеа значење. Превезот бил винтиџ мантила на мајката на Тито, букетот од црвени каранфили бил поклон кон Мадрид, родниот град на младоженецот, а чевлите биле направени во боја за да може да ги носи и подоцна. Во свет каде свадбите се мерат во буџети и спектакл, приказната на Сара потсетува дека најтрајните детали се оние со лична приказна зад себе – не оние со највисока цена.