Само тројца ученици се запишале во земјоделската насока на средното училиште „Кузман Шапкарев” во Битола за наредната учебна година – премалку за да се формира паралелка. Земјоделска земја, земјоделска традиција, а никој не сака да учи земјоделство. Како дојдовме до тука?

Министерката за образование Весна Јаневска вети дека насоката нема да се укине, туку ќе се интегрира во Регионален центар за стручно образование, а постојните ученици од втора до четврта година ќе продолжат. Но веднаш ја префрли одговорноста на училиштето – велејќи дека раководството и наставниците „не презеле доволно активности” за да ја промовираат насоката кај деветтоодделенците.

Лесно е вината да се стави на неажурни наставници. Но три ученици не е резултат на лоша промоција за една година – тоа е резултат на децении во кои земјоделството во земјата се претвори во занает без иднина, без субвенции што стигнуваат навреме, без откуп што гарантира заработка. Кое дете би избрало професија што целата држава ја третира како второстепена?

За споредба, оваа година во првиот уписен рок во средните училишта се запишале околу 14.500 ученици. Тројца од нив избрале да обработуваат земја во држава што живее од увоз на храна. Тоа не е проблем на едно училиште во Битола – тоа е огледало на тоа што ѝ се случи на цела една струка додека институциите гледаа на друга страна.