Иако е една од најголемите светски производителки на сурова нафта, Русија се соочува со нешто што звучи речиси невозможно: празни бензински пумпи и километарски редици, во кои граѓаните чекаат и до 36 часа за бензин.

Причината е серијата украински напади со беспилотни летала врз руските рафинерии. Оштетувањата се толку сериозни што домашното производство на горива веќе не ги задоволува потребите, па Москва бара бензин однадвор – од Белорусија и Индија. Од извозник на нафта, Русија се претвори во земја што итно трага по гориво.

Приказната е поучна за секој што мисли дека воената моќ значи и неранливост. Дроновите, релативно евтини во споредба со сè друго во една војна, се покажаа како доволни да ја погодат жилата куцавица на цела една економија. Кога рафинериите горат, не страда фронтот – страда обичниот возач што со часови чека на пумпа, и рејтингот на власта што ветувала стабилност.

За читателот на Балканот ова носи и поширока порака. Војната во Украина одамна не е само нивна работа – таа удира по цените на горивата, по енергетските пазари и по нервозата на цела Европа, нас вклучени. Кога голем производител на нафта нема бензин за своите граѓани, тоа е знак колку кревок е системот на кој сите се потпираме, дури и оние што мислат дека се далеку од фронтот.