OpenAI сфати каде оди иднината на нивниот бизнис – не во канцелариите, туку во дневните соби. Компанијата отвора работно место во Сан Франциско за менаџер што ќе гради ChatGPT за семејства, родители и постари корисници. Причината е во бројките: корисниците над 35 години пораснаа од 26 на 31 процент за една година, а родителите што користат ChatGPT во САД скокнаа од 16 на 24 проценти. Кога машината почнува да ти влегува во домот, следниот чекор е да стане член на семејството.

Планот вклучува родителски контроли за тинејџерски профили, безбедносно пренасочување на чувствителни разговори кон посилни модели, и функција „доверлив контакт” што би алармирала близок при знаци на самоповредување. Најавени се и семејни пакети, профили за деца, споделена меморија на домаќинството и ВИ-подучување. На хартија звучи грижливо. Во пракса, значи еден систем што знае сè за целото семејство – од распоредот на децата до тоа за што најмногу се грижат родителите.

Зад убавите зборови за безбедност стои и притисок. OpenAI се соочува со повеќе тужби што тврдат дека ChatGPT придонел за штета кај малолетници, вклучително и случаи на самоубиство. А јазот меѓу тоа што родителите мислат и тоа што децата прават е загрижувачки – само 27 проценти од родителите знаат дека детето користи ВИ секоја недела, додека кај самите деца бројката е 38 проценти. Кога компанијата станува „семејна” точно во моментот кога ја тужат заради деца, тешко е да не се запрашаш дали грижата е искрена или е стратегија за одбрана.

За балканскиот родител прашањето е уште поголемо. Кај нас нема регулатор што ќе праша што собира еден ваков систем за нашите деца, ниту закон што бара „профил за дете” да значи и заштита за детето. Додека Европа полека гради правила за ВИ, ние ги пуштаме најмладите на алатки чиј бизнис-модел е точно тоа – да знаат сè. Прашањето не е дали ChatGPT ќе влезе во македонските домови. Тоа веќе се случи. Прашањето е кој ги чита правилата пред да го пуштиме внатре.