Гориво, станови, институции и туѓи одлуки: неделата што остана зад насловите

Војната веќе не се води во ров, туку на пумпа и на пруга

Оваа седмица фронтот се пресели на местата што ги гледаме секој ден. Русија остана без бензин, со редици од 36 часа и нафтен гигант што бара гориво од Белорусија и Индија. Русите почнаа да кампуваат пред пумпите, откако украинските дронови ги погодија рафинериите. Ударите не застанаа таму – над 200 локомотиви уништени со ефтини дронови, а Киев доживеа најмасовниот напад од почетокот на војната. Кога војната се води на пумпа и на шина, сметката не застанува на границата – поскапувањето на горивото не признава пасош.

Сопствен дом и достоинствена старост полека стануваат луксуз

Во истата недела кога становите во Скопје поскапеа за 13,3% за една година, џакузи-становите на Груевски отидоа на аукција – со квадрат над 4.000 евра, само за милионери. А додека покривот над главата станува сон, крајот на работниот век се одложува: синдикатите се борат против предлогот за пензија на 72 години, бидејќи дефицитот не смее да се крпи со здравјето на работниците. Дури и сендвичарата Седмица, по 30 години, се урива – а општината молчи за дозволата. Обичното тивко се преселува во категоријата „за одбраните”.

Институциите умеат да реагираат – но дури откако штетата е направена

Правдата оваа седмица работеше, само со задоцнување мерено во години. Обвинението за Еуростандард банка стигна шест години по стечајот, а Костовски возврати и ја нападна обвинителката. Во образованието почна голема чистка – 18 институти веќе затворени, пет универзитети под лупа. Од Стразбур пристигна пресуда дека државата му должи 3.465 евра на екс-директорот на УБК, а во Љубљана патријархот Порфириј беше осуден на суд. Системот се движи – но кога реагира дури откако банката пропаднала и парите исчезнале, реакцијата личи повеќе на епилог отколку на заштита.

За тоа каде стои Балканот пресудата пак се пишува на друго место

Кој сме, каде одиме и кому му пречиме – за сето тоа оваа недела одлучуваа туѓи кабинети. Холандија спрема удар на Србија по патот кон ЕУ, и Балканот повторно се најде во истата чекална. Русија објави ранг-листа на непријатели на која се најдоа четири балкански држави. А во Вашингтон, Трамп го цитираше Вучиќ, а Белград славеше – за една генерација, непријателот број еден стана пожелен гостин. Кога твојата позиција во светот ја одредуваат листи што ги пишува некој друг, прашањето не е дали сме на нив, туку зошто немаме глас околу масата.

Ја продаваме планината како адреналин, а таа не чита реклами

Летото пак нè потсети дека природата беше тука пред нас. Шест часа траеше потрагата по турист изгубен кај Матка, пронајден дури во 03:45. Во битолско, Американец беше тешко повреден со параглајдер – колку всушност е регулиран адреналинскиот туризам што го рекламираме? А на Водно беше забележана мечка – планината си има свои жители, кои таму беа пред нас. Го продаваме авантуристичкиот туризам како бренд, а кога нешто ќе тргне наопаку, сметката ја плаќаат спасувачките екипи.

Различни теми, различни адреси – но под нив тече иста логика. За горивото, за домот, за границата и за тоа каде стоиме, одлуките се носат некаде на друго место, а последиците пристигнуваат кај нас. Работата на читателот не е да ги памти сите настани, туку да ја препознае шемата – и следната недела, кога истите работи ќе се повторат под нови наслови, да не се изненади.