Има изјави што вредат повеќе од самите зборови – не поради тоа што кажуваат, туку поради тоа кој ги кажува. На денешната прес-конференција, министерот за надворешни работи Тимчо Муцунски рече дека протоколите со Бугарија не се дел од преговарачката рамка со ЕУ. „Тоа се, всушност, записници од седниците на двете меѓудржавни комисии и ништо повеќе”, објасни тој, како министер и, како што сам нагласи, како правник.

Реченицата звучи техничка, речиси досадна. Но е сѐ друго освен тоа. Затоа што со неа Муцунски – човек од редовите на ВМРО-ДПМНЕ – застана токму на позицијата за која неговата партија со години ги напаѓаше противниците. Истото тоа што сега го тврди министерот, поранешниот шеф на дипломатијата Бујар Османи и лидерот на СДСМ Венко Филипче го повторуваат три-четири години. И за тоа беа нарекувани „бугарски шпиони” и „пиони”.

Османи не пропушти да го подвлече пресвртот. „Четири години велам дека протоколите не се дел од преговарачката рамка. Четири години трпам критики, напади и навреди. Четири години цртам на табли, објаснувам, повторувам. Еден чекор поминат”, напиша тој на Фејсбук, споделувајќи ја изјавата на актуелниот министер. Тонот е триумфален, и тешко е да му се замери.

Значи, што се смени? Не фактите – тие се исти од самиот почеток. Она што се смени е кој седи на функцијата. Кога опозициски министер го тврдеше ова, беше предавство. Кога го тврди владејачки министер, е правна вистина. Истата реченица, две спротивни реакции – разликата е само во партиската книшка на устата од која излегува.

Муцунски дополнително истакна дека во целост се согласува со ставот на претседателката Сиљановска-Давкова дека во преговарачката рамка нема одредба, ниту експлицитна ниту имплицитна, поврзана со моментот на влегување во сила на уставните измени. Легитимна правна позиција. Но прашањето што останува не е правно – тоа е политичко и морално: кој ќе одговара за годините изгубени во меѓусебни оптужби околу нешто за кое сега сите се согласуваат? Колку пати треба да се повтори истата вистина од погрешната уста за да стане прифатлива?