Mucunski tha pikërisht atë për të cilën Osmanin e quanin „peng bullgar“: protokollet nuk janë pjesë e kornizës

Ka deklarata që vlejnë më shumë se vetë fjalët - jo për shkak të asaj që thonë, por për shkak të atij që i thotë. Në konferencën e sotme për shtyp, ministri i punëve të jashtme Timço Mucunski tha se protokollet me Bullgarinë nuk janë pjesë e kornizës negociuese me BE-në. „Ato janë, në fakt, procesverbale nga mbledhjet e dy komisioneve ndërshtetërore dhe asgjë më shumë”, shpjegoi ai, si ministër dhe, siç e theksoi vetë, si jurist.

Fjalia tingëllon teknike, thuajse e mërzitshme. Por është gjithçka tjetër përveç kësaj. Sepse me të Mucunski - njeri nga radhët e VMRO-DPMNE-së - qëndroi pikërisht në pozicionin për të cilin partia e tij me vite sulmonte kundërshtarët. Pikërisht atë që tani e pohon ministri, ish-shefi i diplomacisë Bujar Osmani dhe lideri i LSDM-së Venko Filipçe e përsërisin prej tre-katër vitesh. Dhe për këtë u quajtën „spiunë bullgarë” dhe „pengje”.

Osmani nuk e la pa nënvizuar kthesën. „Katër vjet them se protokollet nuk janë pjesë e kornizës negociuese. Katër vjet duroj kritika, sulme dhe fyerje. Katër vjet vizatoj në tabelë, shpjegoj, përsëris. Një hap i kaluar”, shkroi ai në Facebook, duke ndarë deklaratën e ministrit aktual. Toni është triumfues, dhe vështirë t'i vihet faji.

Pra, çfarë ndryshoi? Jo faktet - ato janë të njëjta që nga fillimi. Ajo që ndryshoi është kush ulet në pozitë. Kur e pohonte një ministër i opozitës, ishte tradhti. Kur e pohon një ministër i pushtetit, është e vërtetë juridike. E njëjta fjali, dy reagime të kundërta - dallimi është vetëm në librezën e partisë të gojës nga e cila del.

Mucunski theksoi më tej se pajtohet plotësisht me qëndrimin e presidentes Siljanovska-Davkova se në kornizën negociuese nuk ka dispozitë, as të shprehur qartë e as të nënkuptuar, të lidhur me momentin e hyrjes në fuqi të ndryshimeve kushtetuese. Një pozicion juridik legjitim. Por pyetja që mbetet nuk është juridike - është politike dhe morale: kush do të përgjigjet për vitet e humbura në akuza të ndërsjella për diçka për të cilën tani të gjithë pajtohen? Sa herë duhet të përsëritet e njëjta e vërtetë nga goja e gabuar për të bërë e pranueshme?