Во првата половина од годината Албанија ја посетиле над 5 милиони странски државјани – точно 5.059.069, што е раст од 6,2 отсто во однос на лани. Бројките ги објави албанскиот завод за статистика ИНСТАТ, и на прв поглед изгледаат како уште една глава од приказната за албанскиот туристички бум што со години ги полни плажите на Јонското Море со странци.

Поголемиот дел од посетителите доаѓаат од Европа, при што Јужна Европа учествува со дури 66 отсто од европските пристигнувања. Дури 98 отсто од странците влегле за лични цели – значи, за одмор – додека влезовите за деловни причини паднале за 17,7 отсто. Сликата е јасна: соседот на југозапад станува сѐ помоќна летна дестинација, а неговите Саранда, Драч и Ксамил веќе не се тајна за никого на Балканот.

Но зад позитивните бројки има и една недоискажана реченица. Според албанското министерство за туризам, бројот на туристи сепак не е според очекувањата – а причината, велат, се протестите што речиси два месеца траат во Тирана. Политичката нестабилност, значи, си зема данок и таму каде што најмалку се сака – на туристичката сезона, во период кога секој ден на плажа е приход за некое семејство.

И тука лежи поуката што вреди и за нас. Туризмот е најчувствителната индустрија на политички немир – гостинот не чита изборни резултати, но чита наслови за протести и брзо ја менува дестинацијата. Албанија со години градеше туристичка репутација и капацитети, но една политичка криза во главниот град е доволна да ги оладат очекувањата. Прашањето за секоја балканска држава што се потпира на летото е исто: колку долго може економијата да расте додека политиката гори?