Има куќи што сакаат да импресионираат и куќи што сакаат да раскажат приказна. Селската куќа на Корделија де Кастелан, на еден час северно од Париз во регионот Оаз, е од вторите – место за создавање спомени, не за покажување богатство.

Кастелан не е кое било име во светот на дизајнот. Полу-Францускинка, полу-Гркинка од аристократско потекло, таа е уметничка директорка на Dior Home и Baby Dior уште од 2012 година и една од најценетите ентериерни дизајнерки во Париз. Но во оваа куќа не сакала да создаде нешто ново и лакирано – сакала да ја зачува душата на местото. „Обновив многу нешта, но многу внимавав да ја задржам душата”, вели таа.

Тоа се гледа во секоја просторија. Наследен мебел, наоди од старинарници, текстил и предмети собирани со години раскажуваат приказна за едно семејство. Кастелан отворено признава дека не сака работи што стојат „на свое место” ниту премногу подредени ентериери. „Не го сакам очигледното”, вели. И токму таа намерна неуреденост е она што куќата ја прави жива.

Кујната-трпезарија е секогаш подготвена да прими гости. Нејзиното потпишано јадење – полнет модар патлиџан – редовно се служи тука, а масите често се преместуваат според расположението, час среде градина, час во просторија со посебно осветлување. Гостопримството кај неа не е протокол туку удобност: „Не сакам да примам вкочането или формално, тоа не сум јас. Влегуваат само луѓето што ми значат.”

Спалната е еден од нејзините омилени катчиња, а привлечноста, вели, зависи од светлината и годишното време. Секоја просторија се менува со сезоните – истиот агол изгледа поинаку во јули отколку во ноември. Тоа е куќа што дише заедно со надвор.

Но вистинското срце на имотот е градината. „Тоа е мојата лабораторија”, вели Кастелан, бидејќи оттаму црпи инспирација за својата работа во Dior. Ја опишува како спој на две страни – француска, чиста и симетрична, и англиска, со ведар, добро организиран неред. „Ја сакав полна со нежност и поезија.”

Цвеќињата кај неа не се украс, туку правило. Само сезонски, никогаш вештачки. „Природата веќе ни дава доволно”, вели. Ги става насекаде – на масите, во ходниците, во бањите, во кујната – најчесто во посебни вазни или мали чаши за да остане сè лесно и воздушно. Стакленикот во еден агол на имотот е уште едно од нејзините омилени места.

А врската меѓу домот и работата? Кастелан ја превртува вообичаената логика. Не влијае куќата на нејзиниот Dior преку неа – туку обратно. „Градината е мојата лабораторија, бидејќи ја имам истата љубов кон цвеќињата што ја имаше и господин Диор.” Поука што вреди и надвор од светот на висока мода: местото каде живееш не мора да биде изложба. Може да биде токму лабораторија – за живот, не за фотографии.