Skip to content

Хуан Карлос се врати на Мајорка по осум години, а со синот се разминаа по распоред

1 мин. читање
Сподели
Хуан Карлос се врати на Мајорка по осум години, а со синот се разминаа по распоред

Осум години не стапнал на Мајорка. Островот што со децении беше синоним за неговите лета, за јахтите, за фотографиите со целото семејство на Маривент – го нема во неговиот календар од Велигден 2018 година. Во недела, Хуан Карлос слета таму повторно. Не за одмор, не за помирување пред камери, туку за роденденска вечера.

Поводот беше 80-от роденден на неговиот близок пријател, бизнисменот Мигел Аријас. Прославата се одржа во ресторанот Flanigan во Пуерто Порталс – местото што со години беше едно од неговите омилени додека Мајорка сè уште беше кралски терен. Аријас е сопственик на ресторанот. Кругот е затворен, само осум години подоцна.

Најинтересниот дел од приказната не е вечерата. Тоа е распоредот. Истиот викенд, кралот Фелипе VI беше на Мајорка со официјални обврски. Таткото и синот беа на ист остров во исто време, а сепак пристигнаа и заминаа одделно. Тоа не е случајност, тоа е логистика. Некој внимателно пресметал кој кога слетува.

Хуан Карлос сепак отиде до палатата Маривент за да ја види фамилијата, вклучително и кралицата Софија. Но не преноќи таму. Спиеше кај пријател, во приватна куќа. Некогашниот крал на Шпанија, на островот што го сметаше за свој дом, е гостин во туѓ кревет.

Од неговото заминување во Абу Даби, појавувањата во Шпанија се броени и внимателно избрани – главно едрилички регати во Галиција, каде спортот дава изговор, а морето дава дистанца. Мајорка е нешто друго. Мајорка е семејство, слики од архива, лето на нација. Затоа враќањето таму значи повеќе од која било регата.

Дворот молчи. Нема соопштение, нема фотографија, нема објаснување што значи ова за иднината. А токму молкот е порака: на Хуан Карлос му е дозволено да дојде, но не му е дозволено да биде дел од сликата. Приватна вечера кај пријател – да. Кадар со кралот и кралицата – не.

Балканот ја знае оваа сцена напамет. Човек со огромна моќ што со години раководел со сè, а потоа станал незгоден за оние што дошле по него. Никој не го протерува јавно, но никој и не го кани на главната маса. Ова не е шпанска специфика – тоа е универзална сценографија на власта што излегува од употреба.