Русија повеќе нема да ги поддржува меѓународните барања за отстранување на нуклеарното оружје од Корејскиот Полуостров. Со тоа Москва јавно ја отфрли политиката што со години ја застапуваше заедно со Кина – и ја удри американската стратегија на притисок врз Пјонгјанг.

Изјавата што не остава простор за толкување

Пресвртот го потврди рускиот министер за надворешни работи Сергеј Лавров, по состанокот на министрите на АСЕАН во Манила.

„Го потврдивме она што официјално го соопштивме уште пред две години: во услови кога околу Северна Кореја се водат прилично агресивни игри, со отворена цел таа да се обузда или дури да се испровоцира на определени воени дејствија, повеќе не се приклучуваме на повиците за денуклеаризација на Корејскиот Полуостров”, изјави Лавров.

Пред две години истото беше соопштено и помина незабележано. Сега е кажано на маса каде седи и Кина – и тука е разликата.

Зошто ова боли во Пекинг, а не во Вашингтон

Русија со децении беше дел од шестстраните преговори за денуклеаризација, заедно со Кина, двете Кореи, САД и Јапонија. Гласаше и за санкции на Советот за безбедност на ОН против Пјонгјанг. Тоа не беше руска услуга кон Америка – тоа беше заедничка линија со Кина, која нуклеарна Северна Кореја никогаш не ја сакаше на своја граница.

Затоа реакцијата дојде оттаму. Кинески аналитичари го опишаа потегот како еден од најзначајните пресврти во руската политика кон Северна Кореја. Официјалниот Пекинг ја задржува линијата за политичко решение, но кинеските медиуми не го скрија изненадувањето.

Завршното соопштение што остана без еден потпис

Најсимболичниот детал: завршното соопштение на регионалниот форум на АСЕАН повторно повика на денуклеаризација – а Москва во истиот момент го отфрли тоа барање. Не со вето, не со драма. Едноставно повеќе не стои под текстот.

Со ова руското гледање се менува од основа: севернокорејскиот арсенал не е повеќе проблем што треба да се отстрани, туку трајна безбедносна даденост со која светот ќе живее.

Партнерството што сите го опишуваа како „без граници” очигледно има барем една. И тоа не е ситница за нас – секоја новоотворена пукнатина меѓу Москва и Пекинг го менува начинот на кој големите преговараат за сè друго, вклучително и за војната што ни е најблиску.