Златото денес допре 4.300 долари за унца, највисоко ниво во последните седум недели, пред да се смири на околу 4.260. Четврти трговски ден по ред нагоре. Причината не е во златото – причината е во тоа што американскиот пазар на труд се лизга, а доларот со него.

Компанијата АДП објави значително забавување на вработувањето во приватниот сектор во јули, а најголемиот дел од новите работни места биле отворени во здравството. Тоа е податок што вреди да се задржи. Кога една економија отвора работни места главно во болниците, тоа не е знак на раст, туку на демографија.

Послабиот пазар на труд ги намали очекувањата дека Федералните резерви ќе ги качат каматите во септември. Кога каматите не растат, златото – кое не носи принос – станува попривлечно. Доларскиот индекс се задржа во близина на двомесечно најниско ниво од 99,66 поени.

Јапонскиот дел од приказната

Доларот е под притисок и по заедничката интервенција на САД и Јапонија за зајакнување на јенот минатата недела. Според медиумските извештаи, Јапонија продала американски државни обврзници во вредност од речиси 60 милијарди долари за да ја финансира интервенцијата, додека американските купувања на јени биле финансирани со продажба на евра.

Шеесет милијарди долари обврзници продадени за да се брани валута. Тоа е бројка која на пазарите значи една работа: некој почнува да ги троши резервите за да ја држи сликата.

Дополнителна поддршка за цената дојде и од оптимизмот дека Иран и Оман се близу до договор за повторно отворање на Хормузскиот теснец. Ако тоа се случи, тензиите на Блискиот Исток и инфлаторниот притисок од високите цени на енергенсите би требало да попуштат.

И покрај растот, златото е и натаму повеќе од 20 проценти под рекордното ниво од 5.589 долари за унца, достигнато кон крајот на јануари. Значи ова не е нов рекорд – ова е закрепнување после пад.

Секој што ја следеше јануарската еуфорија околу златото сега може да ја пресмета разликата. Тоа е поуката која се повторува секој циклус: металот што сите го викаат „сигурно засолниште” знае да падне за една петтина и да не се врати ни за половина година.