Грокипедија беше најавена како поточна алтернатива на Википедија. Денес таа е нешто друго – дигитален објект што работи, се посетува и не се одржува. Според истражување на Lawfare, ниту една статија не е изменета од 24 април оваа година.

Анализата опфатила над 34.000 страници со 225.496 предложени измени. Резултатот: „ниту една прифатена или одбиена корекција во последните три месеци”. Не станува збор за платформа што одбива поправки – станува збор за платформа во која никој не гледа дали воопшто пристигнале. Секцијата за неодамнешни промени сега покажува дека нема достапни ажурирања, а дневникот на одлуки за корисничките предлози престанал да функционира.

Шест милиони текстови, нула читатели од другата страна

Проектот беше пуштен во октомври 2025 година со околу 885.000 статии. До ноември втората верзија нарасна на над шест милиони текстови. Бројката импресионира сè додека не се праша кој ги напишал и кој ги проверил. Википедија е бавна токму затоа што има луѓе кои се расправаат за секоја реченица. Тоа „бавно” е нејзиниот единствен квалитет.

Истражувањето покажало и нешто потешко од запуштеноста. Грокипедија честопати црпела од извори кои уредниците на Википедија ги сметаат за недоверливи – меѓу нив и неонацистичкиот Stormfront и Infowars. Значи, платформата создадена да ја поправи наводната пристрасност, се потпрела на извори од кои другите бегаат.

Милиони посети во празна зграда

И покрај застојот, Грокипедија и понатаму привлекува милиони посетители месечно. Тоа е делот што најмалку се коментира, а најмногу значи: содржината останува на интернет, продолжува да се чита, продолжува да се цитира – а веќе никој не стои зад неа. Замрзната енциклопедија не е неутрална, таа е снимка од еден ден заглавена како да е вечна вистина.

Компанијата не одговорила на медиумските прашања за статусот на проектот. Илон Маск последен пат јавно ја спомна во февруари 2026 година. Од тогаш – тишина, а страниците и натаму се отвораат.

Прашањето не е дали Маск ќе се врати на проектот. Прашањето е колку луѓе денес читаат нешто што изгледа како енциклопедија, а всушност е напуштен склад.