Полицаец седи во чекалната на онкологија, со упат в рака, и слуша дека денес нема да добие хемотерапија. Не затоа што нема место. Не затоа што нема лек. Туку затоа што системот не го препознава како осигуреник. Тоа не е сцена од лоша драма – тоа е она што им се случи на вработените во МВР од вчера.

Целото Министерство за внатрешни работи преку ноќ остана без здравствено осигурување. Луѓе биле враќани од хемотерапија, од дијагностички процедури, од лаборатории, со едноставно објаснување: или платете приватно, или чекајте состојбата да се среди. Илјадници вработени, во еден момент, административно непостоечки за здравствениот систем.

Една грешка, целата институција

Причината, според извори од Фондот за здравствено осигурување, е позната и досадно повторлива. Полициски службеник е вратен на работа со правосилна судска одлука. Неговите придонеси не се прокнижени навреме. И бидејќи софтверската врска меѓу МВР и ФЗОМ функционира по принципот „сите или ниту еден”, блокадата за еден човек ги соборува сите.

Ова не е прв пат. Кон крајот на јуни годинава истото се случи – тогаш поради погрешен матичен број на полицаец вратен на работа со судска одлука. Значи проблемот е идентификуван, механизмот е разбран, а решението – го нема. Систем во кој една печатна грешка ги остава без здравствено осигурување сите припадници на полицијата не е систем, туку импровизација што чека да ѝ се случи трагедија.

Синдикатот реагира, министерството молчи

Независниот синдикат на полицијата излезе со реакција. „Сметаме дека ваквите ситуации се недозволиви и не смеат да се повторуваат во ФЗОМ, особено кога станува збор за здравственото осигурување на полициските службеници”, се вели во соопштението. Синдикатот најави дека ќе достави допис до министерот за внатрешни работи со барање за итна интервенција во ФЗОМ и за трајно решение, за да не се повторува во иднина.

Обратете внимание на формулацијата – синдикатот бара од својот министер да интервенира кај друга институција за да им ги врати правата на луѓето кои тој ги води. Тоа е признание дека МВР нема механизам сам да го реши тоа, а ФЗОМ нема мотив да го реши без притисок. Меѓу двете институции стои полицаец на хемотерапија.

Кој ја плаќа техничката грешка?

Според изворите, придонесите за спорниот вработен требало да бидат прокнижени во текот на денот, по што системот се деблокира и сите го добиваат назад осигурувањето. Односно – проблемот се решава сам од себе, за еден ден, секој пат кога ќе се случи. И токму затоа никој нема да одговара.

Но еден ден е доволен. Доволен е за да се откаже терапија, да се одложи дијагностика, да се загуби термин што се чекал со недели. Кај онколошки пациент, еден ден не е административна ситница.

Прашањето што останува не е техничко, туку политичко: зошто софтверот на две државни институции сè уште не е раздвоен така што грешка кај еден вработен да не ги соборува сите? Одговорот на тоа прашање не бара милиони евра, ниту европски фондови, ниту реформска стратегија. Бара некој да седне и да го направи. Дотогаш, секој вработен во МВР ќе живее со сознанието дека неговото право на лекување зависи од тоа дали некој навреме кликнал во еден образец.