Депонијата „Краста” во Куманово гори, а гаснењето го изведуваат една изнајмена машина и една машина на јавното претпријатие. Тоа е целата механизација што ја има на располагање градот против жариште што директорот на „Чистота и зеленило” Сашо Томиќ отворено го нарекува хроничен проблем.

„Депонијата сè уште чади, работиме интензивно. Тоа е хроничен, познат проблем”, изјави Томиќ. Претпријатието побарало дополнителна механизација од Владата, Општината и од Центарот за управување со кризи. Екипите нанесуваат земја врз критичните места секој ден.

Проблемот е што земјата не е решение, туку одложување. Метанот што се создава во депонијата постојано пробива – додека едни места се санираат, чад се појавува на други. Јужниот ветер повторно распалува жаришта што изгледале изгаснати.

„Потребни ни се градежни машини, булдожери и дополнителна механизација”, вели Томиќ. Претпријатието истовремено постапува по забелешките на Државниот инспекторат за животна средина, но и оттаму нагласуваат дека без сериозна системска поддршка „Краста” останува висок ризик.

Тука се крие вистинската приказна. Депонијата не е новост, метанот не е изненадување, а инспекциските забелешки постојат. Она што недостасува не е информација – недостасува одлука. Едно комунално претпријатие со две машини не може да реши регионална депонија, и тоа не е негова вина. Прашањето е кој ја има таа надлежност и колку години таа стои неупотребена додека Куманово го вдишува производот.