Две години по свадбата, Јорди Крус и Ребека Лима ја отворија куќата во која живеат – и таа не е она што се очекува од готвач со ѕвезди од Мишлен. Нема кујна како изложба, нема мермер како изјава. Има куќа што ја проектирала архитектка која во неа живее, што е разлика што се гледа во секоја просторија.

Куќата е на периферијата на Барселона, намерно надвор од центарот. Крус е готвач со пет ѕвезди и лице на телевизиско натпреварување, Лима е бразилска архитектка и претприемачка во модата. Имаат две деца, Ноа и Нико. Се запознале преку заеднички пријател и чекале цела година пред првиот излез – податок што кажува повеќе за двајцата отколку целиот опис на ентериерот.

Светлината е прво, сè друго е второ

Основниот материјал на оваа куќа не е дабот ниту каменот – туку дневната светлина. Големите стаклени површини ги бришат границите меѓу внатре и надвор, а оградите на терасите се стаклени без рамка за да не пресечат ниту еден поглед. Тоа е одлука што чини, и што се плаќа со тоа што куќата нема каде да се скрие: секој непотребен предмет се гледа.

Палетата е неутрална – сиви, бели и земјени тонови – а материјалите се природен даб, нерѓосувачки челик, светол камен, керамика и проѕирен поликарбонат. Стилот што Лима го именува е топол минимализам со медитеранска суштина. Во дневната соба доминира сива софа во бисерен тон со органски линии, преголема за просторот по секој учебник, а токму затоа функционира.

Кујната е професионална, но не е сцена

Кујната е епицентарот и е отворена кон остатокот од приземјето. Има монолитен остров со антрацитна работна површина, професионална аспираторска напа поставена така што комуникацијата меѓу деловите на кујната не се прекинува, и нерѓосувачки челик од оној вид што се наоѓа во ресторани. Складирањето е скриено во системот „гола“ – без рачки, без визуелен шум.

Но она што ја издвојува е отворената полица: сè што се користи секој ден е на дофат, видливо. Готвач што работи професионално знае дека затворената кујна е побавна кујна. Тоа е детал што ниту еден дизајнер без искуство во ресторан не би го предложил.

Спалната соба и теминот што ја продолжува

Во спалната стои изработена по мерка дабова табла на креветот, проектирана архитектонски, не декоративно. Постелнината е бела со тегет во вид на саќе. Собата излегува на приватна тераса со стаклени затворања и лежалки, од каде се гледа Барселона.

Надворешноста е втора куќа

Тука се два одвоени простори за јадење. Едниот има метални спирални скали, маса со стаклена површина, столици во боја на коска и камин. Другиот е поголема тераса со вградена кујна, керамички камин и проѕирни поликарбонатни столици – избор што намерно исчезнува од погледот за да не ја пресече панорамата.

Градината има издигнат базен, камени скалила и високи скулптурни кактуси од видот еуфорбија ингенс во бели керамички садови. Песочните тонови ја врзуваат целата надворешност со внатрешноста. Спиралните скали ги поврзуваат нивоата без визуелна пречка – што е потешко да се изведе отколку да се напише.

Што од ова навистина може да се преземе

Не базенот, очигледно. Но три работи од оваа куќа не бараат буџет: отворената полица наместо затворен елемент во кујната, доследна неутрална палета наместо натрупување бои, и правило дека сè што не се користи секој ден не стои на видливо место. Тоа е разликата меѓу уредна куќа и куќа што изгледа скапо – а често е иста работа.

Крус го кажува своето правило поедноставно: кога има слободен ден, најмногу сака да го помине дома, решавајќи ги нештата што чекаат. Лима, пак, вели дека тој е многу мирен човек, посветен на семејството и најдобриот партнер што можела да го има. Куќа проектирана за да се остане во неа, не за да се фотографира – иако, ете, ја фотографираа.