Триесет и четиригодишен српски државјанин е лишен од слобода на граничниот премин Табановце, на излез од земјава. Причината не е ништо што направил на границата – туку тоа што го правел два пати претходно, на автопатот А1 кај Демир Капија, а системот „Безбеден град“ уредно го снимил.

На 22 јули, во 13:42 часот, возел со 163 километри на час. На 20 август, во 19:40 часот, на истата делница, со 169 километри на час. Максимално дозволената брзина таму е 80. Значи, двојно – и уште малку.

Она што овој случај го прави поинтересен од обичниот прекршок е тоа што покажува како камерите функционираат, но и каде застануваат. Возачот е снимен во јули. Потоа повторно во август. И дури кога тргнал да ја напушти државата, на 29 август во 23:20 часот, некој конечно го запрел. Меѓу првото снимање и приведувањето поминале повеќе од пет недели, во кои истиот човек се вратил на истата делница и го повторил истото.

Според МВР, станува збор за кривично дело по член 297-а од Кривичниот законик – „безобѕирно управување со моторно возило“. Не е прекршок со казна и заминување; тоа е кривично дело. Па сепак, помеѓу двете снимања никој не го спречил да возка по А1.

Демир Капија не е случајна делница. Тоа е дел од автопатот каде ограничувањето е спуштено на 80 токму затоа што геометријата на патот не прости грешки. Возило со 169 на час таму не е статистика – тоа е потенцијална погребна поворка за некој што случајно се нашол во соседната лента.

Возачот е спроведен во Полициската станица Неготино и против него ќе биде поднесена кривична пријава. Добро. Но прашањето што камерите не го решаваат само по себе останува: колку возачи денес се снимени, а ќе бидат запрени дури кога ќе тргнат кон границата – или воопшто нема да бидат?