Вечерва Скопје повторно дише чад. Жители од Центар, Аеродром и Карпош пишуваат по мрежите дека мирисот на изгорено влегол во становите, а изворот овој пат не е ниту депонија, ниту нечиј двор. Огнот доаѓа од другата страна на границата.

Шумскиот пожар што избувна на косовска територија во текот на ноќта навлегол во пограничниот појас кај скопското село Грачани, во Општина Ѓорче Петров. Огнената линија, според податоците од теренот, била подолга од пет километри. Гореле сува трева, ниска вегетација и шума на планински терен до кој речиси нема пристап.

На терен биле ангажирани скопски пожарникари, тимови на Дирекцијата за заштита и спасување и два „ер трактори“ што дејствувале од воздух. Директорот на ДЗС, Стојанче Ангелов, соопшти дека огнената линија била пресечена на критичните места и дека непосредната закана за селото била отстранета.

Тука доаѓа податокот што ја прави приказната поинаква од секој друг летен пожар. По барање на Косово, Македонија денеска за првпат ангажираше државен воздухоплов за гаснење пожар надвор од сопствената територија. Хеликоптер на Министерството за внатрешни работи интервенираше во реонот на Хани и Елезит. Информацијата ја потврди директорот на Центарот за управување со кризи, Мухамед Али.

Значи, истиот ден кога чадот од Грачани го задушува Скопје, нашиот хеликоптер лета над Косово. Тоа не е противречност – огнот не признава граничен премин и секој метар изгасен на другата страна е метар што нема да дојде кај нас. Но е добра илустрација колку е бесмислено пожарот да се третира како национално прашање кога вегетацијата е иста од двете страни на линијата на картата.

Бројките од изминатото деноноќие го даваат вистинскиот обем: 27 пожари на отворен простор низ земјата, од кои два активни, три под контрола и 22 изгаснати. Активните биле кај Маврово и Ростуше, во месноста Голем Брдаш, и во Шуто Оризари кај Визбегово, каде што гори депонија позади хотел.

Депонија што гори во скопска општина не е шумски пожар. Тоа е отпад што некој го оставил да се насобере додека не се запали сам. И додека помагаме во гаснењето преку границата, прашањето што останува отворено дома е зошто депониите воопшто стигнуваат до точката на самозапалување.