Шеснаесет лица лишени од слобода за едно деноноќие, и сите за иста работа – дрога пронајдена при претрес. Битола, Прилеп, Тетово, Куманово, Охрид, Скопје, Беровско. Тоа не е акција, тоа е рутина.

Бројките од полицискиот билтен се сосема конкретни. Во Скопје тројца приведени, кај нив пронајдена марихуана и бела прашкаста материја. На магистралниот пат Охрид – Кичево, кај месноста „Петља“, при преглед на автомобил со охридски таблички запленета марихуана кај 43-годишник. На улица „Илинденска“ во Тетово уште еден, на „29 Ноември“ во истиот град уште еден – деветнаесетгодишник. Во Куманово, во прилепска Тризла, во угостителски објект на битолска „Дебарца“, на нива кај селото Братиндол. И пет лица одеднаш во местото „Суви Лаки“ кај Берово, сите од различни градови, сите во еден автомобил.

Тој последниот детал вреди да се прочита двапати. Возач од гостиварско село, патници од Радовиш, Струмица и повторно Радовиш – пет луѓе од четири места собрани во едно возило на гранична линија во 22:20 часот. Полицијата го пријавува како обична контрола со наод на марихуана. Што бараа петмина од половина Македонија на тоа место во тој час, билтенот не кажува.

Истата ноќ, во струмичкото село Банско, по судски наредби претресени два дома и приведени двајца жители, 23 и 26 години. Пак марихуана. Пак „по целосно документирање на случаите ќе следуваат соодветни поднесоци“ – формулацијата што МВР ја повторува со таква прецизност што веќе звучи како печат, не како реченица.

Тука е и вистинското прашање. Секој ден билтенот носи по десетина имиња сведени на иницијали и години, секој ден истото завршување со „ќе следува пријава“. Колку од тие пријави стигнуваат до пресуда? Колку од нив завршуваат со казна што некого ќе натера да размисли? Тоа никој не го објавува со иста ревност со која се објавува уапсениот.

Затоа што бројката шеснаесет е двојна вест. Едната е дека полицијата работи – патролите, претресите и судските наредби очигледно функционираат. Другата, поневкусна, е дека има кого да се апси во толкава количина, секој ден, во држава од два милиона жители. Ако секое деноноќие дава по шеснаесет, тогаш проблемот не е во бројот на акции, туку во тоа колкав е базенот од кој се црпат.