Австралискиот амбасадор Питер Трасвел, со седиште во Белград и акредитација за Македонија, ја помина Пелагонија за два дена. На 22 септември беше кај градоначалникот на Прилеп, Дејан Проданоски, а на 23 септември кај битолскиот, Тони Коњановски. Соопштенијата од двете општини звучат како да ги пишувала иста рака: „економски потенцијал“, „можности за инвестирање“, „продлабочување на соработката“.

Коњановски на амбасадорот му кажал нешто што секое битолско семејство го знае одамна: Битола и околината се печалбарски крај, а значаен дел од Македонците надвор од земјата живее токму во Австралија. „Заеднички констатиравме дека имаме добра основа за продолжување и продлабочување на соработката во повеќе области“, изјави градоначалникот. Амбасадорот, според соопштението, бил импресиониран од фестивалот на филмската камера „Браќа Манаки“.

Во Прилеп потсетија дека општината уште од 2008 година има формална соработка со тогашниот Town of Vincent во Перт, денес City of Vincent. Проданоски го претставил градот како место со „поволна деловна клима“, особено за природните богатства и суровините на регионот. „Прилеп има што да понуди“, рекол тој.

Единственото конкретно нешто што излегува од двете средби е Direct Aid Program на австралиската амбасада – програма што поддржува локално иницирани проекти на граѓански и невладини организации, со акцент на зелената транзиција, животната средина и можностите за жените и младите. Корисна работа. Но тоа се мали грантови за здруженија, не фабрика, и не „австралиски инвестиции“ како што гласаа насловите по средбите.

И уште еден детал што не треба да се прескокне: земја во која живее значаен дел од Македонците надвор од татковината сè уште ја покрива Македонија од амбасадата во Белград. Можеби тоа е вистинската тема за следното ракување. Печалбарскиот крај, во секој случај, најдобро знае колкава е разликата меѓу ракувањето и работното место.