Flapping Airplanes собра една милијарда долари девет месеци по стартот: ВИ-лабораторијата наводно вреди 6 милијарди, четири пати повеќе отколку на почетокот

Пред девет месеци Flapping Airplanes се појави со почетен круг од 180 милиони долари и проценета вредност од 1,5 милијарди долари. Оваа среда лабораторијата за вештачка интелигенција објави круг Серија А од една милијарда долари, предводен од фондовите Index и Lux, а според извештаите вредноста сега е 6 милијарди долари. Четирипати повеќе за помалку од една година. Што точно се купува за таа цена?

На масата се вратија старите инвеститори Sequoia, GV и Kleiner Perkins, а меѓу вложувачите се и Valor, Atreides, A* и Nvidia. Последното име вреди да се забележи: компанијата што ги продава чиповите вложува во лабораторија чија цела идеја е да извлече многу повеќе од графичките процесори.

Основачите се Ејдан Смит и браќата Ашер и Бен Спектор. Смит е поранешен основач и стипендист на програмата на Питер Тил, кој како студент работел во Neuralink, компанијата за мозочни импланти. Ашер Спектор правел докторат по статистика на Стенфорд, а Бен бил докторанд по информатика, исто така на Стенфорд, и уште додека студирал на MIT го основал Prod – петгодишна, речиси тајна студентска програма за стартапи. „Таа стана еден од најмоќните инкубатори на таленти во Silicon Valley“, напиша инвеститорот Дејвид Кан од Sequoia, кој за тројцата вели дека градат „AGI-лабораторија за млади“.

Основачите тврдат дека ја имаат „најкомплетната рамка за мегакернели на светот“ – една програма на графичкиот процесор што може да изведе цело тренирање на модел, да одговара на барања, па дури и да игра видеоигри, и тоа сè истовремено. Идејата е чипот речиси никогаш да не стои празен: додека едната задача чека податоци од меморијата, другата пресметува. Крајната цел е интелигенција изградена „без да се проголта половина интернет“.

„Модел што е милион пати поефикасен со податоците веројатно е милион пати полесен за внесување во економијата“, изјавил Ашер Спектор кога стартапот тргнал. Во свет каде најголемите лаборатории трошат милијарди на дата центри, поевтиното тренирање е вистинско прашање. Но милијарда долари девет месеци по стартот е облог на ветување, а не на докажан резултат.

Новите пари ќе одат на вработувања и на истражувањето. Ако идејата профункционира, тоа е лоша вест за оние што градат сè поголеми дата центри. А ако моделите навистина станат многукратно поевтини за тренирање, дали и помалите пазари, како балканските, конечно би можеле да тренираат свои модели наместо да изнајмуваат туѓи?