Дизелдорф за викенд: најдолгиот шанк на светот, кривата кула од влажно дрво и трета по големина јапонска заедница во Европа

За повеќето од нас Германија значи роднина, работа или шалтер за виза, а ретко викенд. Дизелдорф е добар повод тоа да се смени. Главниот град на Северна Рајна-Вестфалија се фали дека неговото старо јадро е најдолгиот шанк на светот, има трета по големина јапонска заедница во Европа и пристаниште што изгледа како музеј на архитектура под ведро небо.

Прошетката почнува на Марктплац, пред фасадата на старото градско собрание и коњаничката статуа на Јан Велем, војводата од крајот на XVII и почетокот на XVIII век, под чија власт градот доживеал културен подем. Оттука се влегува во уличките на Алтштат, каде пивниците се толку густо наредени што прекарот „најдолгиот шанк на светот“ престанува да звучи како реклама. Локалното пиво се вика алт. Понатаму е црквата „Свети Ламберт“ со кривата кула. Не, не е до пивото: кулата е градена од влажно дрво што со времето се извитоперило.

Плоштадот Бургплац излегува директно на Рајна. Тука свират улични музичари, а над сè стои кулата на стариот војводски дворец, денес Музеј на пловидбата. Од пристаништето тргнуваат бродови за разгледување, од кои градот се гледа одоздола, под мостовите.

Сето ова „старо“ има свој услов. Историскиот центар во Втората светска војна изгорел до пепел, како и 85% од градот. Балканот знае што значи кога град се крева од урнатини, но ретко кој така убаво ги продава оние делови што успеал да ги врати.

Каде завршуваат уличките, почнува спротивната приказна. МедиенХафен е старо трговско пристаниште кое стана излог на современата архитектура. Трите згради Neuer Zollhof на Франк Гери, бела, сребрена и црвеникава, се искривуваат над водата и се најпознатата разгледница на градот. Има објекти на Дејвид Чиперфилд и Стивен Хол, зградата Float на Ренцо Пијано и Штатстор, стаклена и челична порта со голем отвор во средината. Меѓу нив се зачувани стари кејови и товарни шини, а тука имаат седиште повеќе од 700 компании. Шарените фигури Flossis на уметницата Розали, што со години се качуваа по фасадата на еден стар магацин, се тргнати во 2018 поради конзервација. Рајнската кула, висока 240,5 метри, има видиковец од 360 степени и вртлив ресторан. Велат дека во ведар ден се гледа катедралата во Келн.

Вториот лик на градот е уметноста. Колекцијата на Северна Рајна-Вестфалија има две згради: К20 во центарот, со Пикасо, Матис, Кандински, Паул Кле и Ворхол, и К21 во Штендехаус, поранешниот регионален парламент, до кој музејот вози бесплатен шатл. Таму, во старата парламентарна сала, од 2002 стои монументалната инсталација Das Deutschlandgerät на Рајнхард Муха. Парламент што го заменила уметност. Колку балкански парламенти би можеле да поминат на тој начин?

Кунстпаласт покрај Рајна нуди европско сликарство од минатите векови до денес, а Кунстхале и NRW-Forum се поекспериментални, со фотографија и дигитална култура. По сите овие сали, најдобриот потег е Мало Токио: изакаи, рамен и саке на неколку минути пеш. Ќе заборавите дека сте во Германија. Кога ќе се вратите, пробајте да им објасните на роднините дека сте оделе таму само за да се прошетате.