Само осум од 100 жени Ромки се вработени: Без своја плата тешко се излегува и од дом во кој има насилство

Само осум од сто жени Ромки се вработени. Податокот е на Комисијата за спречување и заштита од дискриминација, за периодот од 2022 до 2024 година. Другите 92 се без вработување, а за жена во дом со насилство тоа не е статистика, туку врата што не се отвора.

Сабина Асанова, претседателка на Ромската асоцијација „Родоп“ од Штип, го опишува тоа без украси: „Голем дел од жените кои трпат насилство се повлекуваат и немаат храброст да пријават, бидејќи немаат поддршка и не знаат каде да се обратат. Финансискиот дел им е најголем проблем, исто така и домувањето. Немаат каде да се вратат.“

Така се затвора кругот. Недовршено образование и сиромаштија ја отежнуваат работата, без работа нема сопствени приходи, а без приходи нема излез од средина во која жената е изложена на насилство. Дискриминацијата, велат од асоцијацијата, ја чувствуваат и при барање работа, и во здравствените установи, и во образовниот систем. На секое место каде што би требало да добијат помош.

Психологот Весна Трајковска посочува дека освен подигањето на свеста, важна е институционалната и вонинституционалната поддршка за жртвите, за да не останат сами со последиците од насилството. Тоа звучи разумно, и токму затоа е чудно што мора да се повторува.

Асанова им порачува на жените да се охрабрат, да пријавуваат, да се образоваат, да се вработат. Силна порака, но товарот пак паѓа врз најранливите. Следното прашање е за институциите: колку програми за вработување и колку места за засолниште постојат за овие жени, и кој може да ги наведе?