Шлеп според наметката на Богородица и венчални прстени од стопеното злато на баба и дедо: Кармен и Хавиер се запознаа на 14 години во авион за Ирска

Имаа по 14 години кога родителите ги испратија на летно патување во Ирска, со околу 130 учесници. Кармен од Куенка и Хавиер од Памплона ги сместија заедно во авионот и во групите за излети. Следеа повеќе од десет години врска, шест од нив на далечина.

Хавиер ја запроси на 16 септември 2024 во Сантандер, со вечер што почна на градскиот светилник и заврши со вечера над заливот, кратко по патување на Сицилија за десетгодишнината. Прошевината беше во Памплона, со миса пред свети Фермин. Подготовките траеја речиси две години. Свадбата се одржа на 13 јуни 2026, на денот на свети Антониј, на кого двајцата му се предани, а свештениците поставија негова слика покрај олтарот. Венчавката беше во црквата Ел Салвадор во Куенка, парохијата на Кармен од дете, кај дон Педро, свештеник што ја познава од мала. Прославата беше на Finca Marlo.

Фустанот го потпишува Клаудија Љагостера, откако Кармен имала лошо искуство со друга дизајнерка. Сакала, вели, „некој со кого ќе можам да уживам во процес толку посебен како создавањето на мојот венчален фустан“. Главниот мотив се везените ткаенини, а шлепот е инспириран од наметката на Богородица. За него пробале околу петнаесет ткаенини. Размислувале и за верзија што се менува, но Кармен остана при првиот дизајн, а шлепот го крена само за првиот танц.

Венчалните прстени се приказната што вреди да се раскаже. Двајцата решиле, вели Кармен, „сами да ги создадеме нашите венчални прстени, користејќи го стопеното злато од прстените на моите баба и дедо“. Обетките и тенкиот ѓердан се рачна работа на семејното златарство Oscar Gracia, на роднините на Хавиер. Кога ќе пресметаш што е скапо на една свадба, ова е единственото што не можеш да го нарачаш.

Секој детал имаше адреса. На лепезата, дизајнирана и извезена од Лаура од Bambam Studio, се авионот за Ирска и карта што ги поврзува Памплона и Куенка, двата града што ги делеа шест години. Букетот од бели божури, нејзините омилени цвеќиња, го направи со помош на тетка ѝ и мајка ѝ. На него беа лентата „Отсекогаш и засекогаш“ и бројаница од детството, благословена од Јован Павле II. За обредот носеше стара мантила, а свештеникот тајно обезбедил апостолски благослов од папата.

Прославата ја донесе Памплона во Куенка: санферминско „чупиназо“ во чест на наварските корени на Хавиер, саксофон, говори за време на вечерата, писма со благодарност и лепези со името на секој гостин. Распоредот на гости беше патување низ местата важни за парот, од таму каде што се запознале до местото на запросувањето. Кој поминал низ подготовки за македонска свадба ќе ја препознае оваа мрежа: мајка, тетка, чичковци. Голема свадба ретко ја прават само младите, а тука и златото дошло од баба и дедо.