Џенифер Лоренс за операцијата на градите по второто дете: „Ништо не се врати во првобитната форма“

Холивуд долго живееше на една лага: „добри гени, многу вода и сон“. Кајли Џенер со години ги негираше филерите во усните и за полните усни ги обвинуваше своите кармини, а неодамна на мрежите призна и операција на градите со силиконски импланти од 445 кубни сантиметри. Џенифер Лоренс сега оди чекор понатаму – без да чека некој да ја фати.

Добитничката на Оскар за „Silver Linings Playbook“, која самата вели дека е обожавателка на семејството Кардашијан, во интервју за американскиот магазин The Cut раскажа дека направила мастопексија, хируршко подигнување на градите. Причината ја кажа без околување: по првото дете сè се вратило, повеќе или помалку, на своето место, а по второто „ништо не се врати во првобитната форма“. И додаде: „Сакам да бидам секси мајка.“

Лоренс се пошегува дека сака да изгледа како жена што има сè под контрола, иако тоа не е така кога ќе се разбуди наутро. За неколку години би сакала и затегнување на лицето, но тука си постави граница: „Не можам да направам многу. Морам да го зачувам движењето на лицето“ – зашто глумата живее од изразите.

Што всушност се случува со телото? Пластичната хирургинка Консепсион Пинија Лосано објаснува дека развојот на градите завршува малку по дваесеттата година. Во бременоста значително растат, делумно поради зголемената тежина, а дополнително и во доењето. Кога доењето ќе заврши, особено ако траело долго, тие се намалуваат и опуштаат. По менопаузата често повторно растат, поради масното ткиво, исто како што се зголемуваат масните наслаги на трупот и половината.

Решенијата, според неа, се четири. Силиконски импланти за жени со слабо развиени гради. Мастопексија, односно затегнување, кога градите се опуштени по слабеење или долго доење – ако опуштеноста е мала, можат да бидат доволни и импланти. Подигнување со лузна околу ареолата, сама или со вертикален или превртен Т-рез, кога брадавицата се поместила помалку од два сантиметри. И намалување за многу големи гради, при што колку е поголема хипертрофијата, толку почесто се оди на превртен Т-рез.

Двајца други хирурзи даваат совет што вреди повеќе од секоја реклама. Рамон Тарагона вели да се бараат фотографии од вистински резултати, без трикови и филтри, затоа што компјутерските симулации ориентираат, но не гарантираат ништо, и да се праша колку често хирургот мора повторно да оперира. Висенте Палома Мора порачува да се гледа долгорочно: резултатот по шест месеци е помалку важен од оној по петнаесет години.

Искреноста на Лоренс е освежување во индустрија што со децении продаваше „природна убавина“ направена во ординации. Но тоа не е упатство за операција – тоа е само признание дека телото по две деца е различно. Прашањето што останува е дали за тоа ќе зборуваме без срам – и без притисок веднаш да се „поправа“.