Пејс де Ерв во Белгија за 48 часа: единственото белгиско сирење со заштитена ознака на потекло, сируп од јаболка и опатија што ја преживеа Француската револуција

Час и половина со автомобил источно од Брисел, зад Лиеж, почнува регион во кој главниот лик не е катедрала, туку сирење. Пејс де Ерв во Валонија го има ервското сирење – единственото во цела Белгија со заштитена ознака на потекло, добиена во јули 1996 година. Се прави од млеко на фризиски крави што пасат по влажните ливади на висорамнината Фањ, а вкусот го опишуваат како интензивен, месест, земјен и благо лут.

Маршрутата може да се помине за еден или два дена, или како продолжение на посета на Брисел. Првата станица е Обел, некогаш важен трговски центар на регионот. Пазарот му датира од 1630 година и работи во вторник и недела, од 8 до 13 часот, на плоштадот Николаи – овошје, зеленчук, јаболковина, пиво и локални производи. Таму ќе ја сретнете и семејната работилница Сиропри д’Обел, со традиција од дванаесет генерации, која прави сируп, сокови и џемови. Нејзиниот лиешки сируп, густ сок од јаболка и круши, е традиционалниот придружник на ервското сирење.

Во околината на Ерв, сирењарницата Фромажри ди Плато ја прави Мел ди Плато – сирење од сурово млеко, со пресувано варено тесто, кое зрее шест месеци на штици од ела. Водената посета трае околу час и половина, ги опфаќа визбите за зреење и завршува со дегустација, а ако нешто ви се допадне, може и да купите.

Самиот Ерв му го дава името на сирењето. Ервското е меко, со измиена кора, од кравјо млеко, и доаѓа во две верзии: благо и луто. Туристичката канцеларија предлага кружна тура од 27 километри што го поврзува Ерв со Вал-Дје и со Клермон-сир-Бервин, кое важи за едно од најубавите села во Валонија: плоштадот Плас де ла Ал, општинската зграда од крајот на векот, црквата „Свети Јаков Постариот“, чија прва верзија е од XVI век, и таканаречениот Втор замок.

Последната делница води назад кон Обел, до поранешната цистерцитска опатија Вал-Дје, основана во 1216 година. Тоа е единствената белгиска опатија што ја преживеала Француската револуција и денес е место за поклонение. Опатијата има традиција на спојување сирење и пиво: сирењето се служи на 16 степени, со трапистско пиво Chimay или Rochefort и препечен селски леб. Во близина има две обележани патеки низ природата – една од околу 800 метри, за половина час, и една од 4 километри, за околу час и половина.

За јадење: Кас-Круст ди Вал-Дје, во поранешните штали од 1623 година, со регионална кујна, точено пиво и јаболковина од опатијата; Ле Мулен ди Вал-Дје, стара воденица веднаш до опатијата, со класична белгиска кујна; и L’Épicurien во Ерв, со европски влијанија, најдобар во зајдисонце.

За купување: Le Herve du Vieux Moulin за ервско и други регионални сирења; Darcis Chocolatier на Жан-Филип Дарси, кого Gault&Millau го прогласи за најдобар чоколатиер на 2026 година; и продавницата на опатијата Вал-Дје, со сирења, пиво и монашки производи. За спиење: Les Fines Gueules, со спомнување во водичот Мишлен и блиску до сирењарниците, или Aux Etangs, на работ од Ерв, со ресторан со современа француска кујна.

Белгијците околу едно сирење изградија цел маршрут од визби, пазари, опатии и патеки – и го продаваат како викенд за кој вреди да се вози. Дали некое наше планинско сирење, со своја приказна за пасиштата и мајсторите, би можело еден ден да носи вакво патување?