Џули Дејвис, привремен амбасадор на САД во Украина, ја напушта Кијев. Не е прв таков случај. Нејзината претходничка Бриџит Бринк ја напуштила истата позиција пред една година – и оттогаш до сега Вашингтон нема постојан амбасадор во една од најкритичните светски точки.

Изворот на проблемот е јавен и недвосмислен – Дејвис е „фрустрирана од Трамп” поради неговата ослабена поддршка за Украина. По 30-годишна дипломатска кариера, таа ќе се пензионира. Истовремено држеше и акредитација како амбасадор на Кипар.

Бринк, нејзината претходничка, отиде понапред. Сега се кандидира за Конгрес како демократка во Мичиген, со отворена критика кон Трамп за „корупција и попуштање на Путин”. Преводот – American foreign service не е групирана во неутрални служители, туку во луѓе кои отворено си зборуваат против шефот на државата. Тоа е безпрецедентно.

Тригер за првата оставка во април 2025 беше Трамповата вербална пресметка со Зеленски во Овалната соба. По неа Трамп ја суспендирал воената помош и размената на разузнавачки информации со Кијев на неколку недели. Од тогаш Стејт Департмент влезе во режим на контрола штета, но штетата веќе беше нанесена.

Историјата се повторува. Трамп во 2019 ја отпушти Мари Јованович од позицијата амбасадор во Украина, оценувајќи ја како „нелолна”. Сега се повлекуваат и оние кои во теорија требаше да бидат лоложни. Белата куќа ги заобиколи дипломатските канали и од 2025 функционира преку приватни врски – Стив Бенон, Џаред Кушнер, и блиски лица од сопствениот круг.

За Балканот ова е критичен сигнал. Без амбасадор во Кијев, без амбасадор во Скопје десетици месеци, без редовни дипломатски канали – американската политика во регионот зависи од приватните контакти на тројца луѓе. Кога еден од нив побара пицерија и среди договор, такво е дипломатската мапа за денес. Дали тоа е стратегија, или само штета чекаме да добие име?