Nëntëdhjetë e tetë seanca në thuajse një vit e gjysmë - dhe tani kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu e përfundoi dëshminë në procesin gjyqësor për korrupsion që e ndjek që nga viti 2020. Ai është kryeministri i parë i Izraelit në detyrë që gjykohet për korrupsion, dhe mbrojtja e tij retorike i njihet kujtdo në Ballkan: pohon se gjithë kjo është „persekutim politik".

Akuzat nuk janë të vogla. Në rastin e parë, i njohur si „afera me dhuratat", akuzohet se ka marrë dhurata në vlerë rreth 180.000 euro nga një producent hollivudian dhe një miliarder australian, në këmbim të favoreve politike. Në dy rastet e tjera bëhet fjalë për marrëveshje të dyshuara me magnatë mediash - konkurrencë më e dobët dhe lehtësira rregullatore për një kompani telekomunikacioni, në këmbim të një mbulimi mediatik më të favorshëm. Një skemë që shumëkush në rajon do ta njihte pa përkthyes.

Ndërsa gjykimi vazhdon, vlerësimi i tij po shkërmoqet. Mbështetja për mandatin e tij ra nga 40,5 për qind në fillim të marsit në 29,4 për qind në qershor. Pjesë e arsyes është edhe marrëveshja e Trumpit me Iranin, e negociuar pa pjesëmarrje izraelite - mbi 92 për qind e izraelitëve e shohin si triumf iranian. Kur aleati yt më i madh bën paqe mbi kokën tënde, kjo dhemb dyfish.

Interesante është edhe përpjekja për shpëtim. Në nëntor 2025, Netanyahu kërkoi falje, ndërsa Trumpi i shkroi personalisht presidentit izraelit Hercog duke e kërkuar atë. Hercogu refuzoi - nuk ka precedent të falet një funksionar para se të dënohet. Zgjedhjet janë caktuar për 27 tetor, megjithëse analistët parashikojnë edhe një datë më të hershme. Netanyahu është i dobësuar, por jo i mbaruar. Dhe këtu është mësimi ballkanik: politikanët që kapen pas pushtetit ndërsa gjykata punon rrallë bien lehtë - ata luftojnë deri te vota e fundit, edhe kur kolltuku tashmë lëkundet poshtë tyre.