Kryetari i Kuvendit Afrim Gashi ka një shpjegim për postimin me të cilin u dha mbështetje katër udhëheqësve të dënuar të dikurshëm të UÇK-së: ai ishte personal, jo institucional. Në brifingun e sotëm me gazetarët përsëriti se qëndrimin e paraqiti në profilin e tij personal në Fejsbuk dhe se askund në të nuk iu referua Kuvendit si institucion, kryetar i të cilit është.

„Mendoj se është e mundur të bëhet dallimi. Nuk mund të flas gjithmonë në emër të Kuvendit“, tha Gashi, duke shtuar se ka të drejtë për privatësi dhe për qëndrim si qytetar dhe si politikan, pavarësisht funksionit në të cilin ndodhet për momentin.

Postimi erdhi më 16 shtator, po atë ditë kur Dhomat e Specializuara shpallën aktgjykimet ndaj Hashim Thaçit, Jakup Krasniqit, Kadri Veselit dhe Rexhep Selimit. Gashi atëherë, mes tjerash, shkroi se ata i përkasin një kapitulli të lavdishëm në historinë e Kosovës.

Ku këputet argumenti

E drejta për qëndrim personal është e padiskutueshme. Çdo politikan e ka, dhe kjo nuk është objekt debati. Por ka funksione te të cilat vijën mes personales dhe institucionales nuk e vendos bartësi - e vendos funksioni. Kryetar i Kuvendit është një prej tyre, bashkë me kryetarin e shtetit dhe kryetarin e gjykatës.

Arsyeja është praktike, jo moralizuese. Kur njeriu i parë i shtëpisë ligjvënëse vlerëson publikisht një aktgjykim të formës së prerë të gjykatës si të padrejtë ndaj të dënuarve, këtë e lexojnë edhe institucionet që bashkëpunojnë me atë shtëpi. Profili në të cilin është shkruar nuk e ndryshon funksionin e atij që shkruan. Po ta ndryshonte, çdo funksionar do të kishte një kanal të dytë për deklarata pa pasoja.

Nga LSDM reaguan se vendimet e gjykatave ndërkombëtare duhet të respektohen dhe theksuan standardet e dyfishta, duke nënvizuar se gjykata gjykoi individë, jo një komb. Ky është formulimi neutral dhe i saktë i çështjes: bëhet fjalë për katër persona të dënuar dhe për një aktgjykim konkret, jo për faj kolektiv.

Gashi sot i ftoi të gjithë deputetët të bëjnë një hap drejt formimit përfundimtar të Komisionit Hetimor për Koçanin. Ajo ftesë është në vend dhe ka kohë që është vonuar. Por i njëjti argument për peshën e funksionit vlen në të dyja rastet - pikërisht sepse fjala e kryetarit të Kuvendit ka peshë, ai nevojitet për Komisionin Hetimor. Dhe pikërisht prandaj nuk mund të lihet mënjanë kur bëhet fjalë për një aktgjykim.