Ndërsa institucionet grinden nëse kriza në Gostivar është epidemi apo jo, ndihma nisi nga aty ku mund të vinte më shpejt - nga komunat fqinje. Qyteti i Shkupit dërgoi autobote me ujë të pijshëm, ndërsa në terren mbinë pika me shishe. Solidariteti, si zakonisht në Ballkan, reagon më shpejt se burokracia.

Kryetari i Shkupit, Orce Gjorgjievski, njoftoi se qyteti menjëherë dërgoi autobote me ujë të sigurt për banorët e Gostivarit, ndërkohë që vazhdojnë analizat për shkakun e sëmundjeve masive të stomakut. „Në momente të tilla nuk ka vend për pritje - nevojiten reagim i shpejtë, njerëzillëk dhe solidaritet”, porositi ai.

Gjorgjievski, në cilësinë e kryetarit të Bashkësisë së Njësive të Vetëqeverisjes Lokale, u bëri thirrje edhe kryetarëve të tjerë të përfshihen me ndihmë brenda mundësive të tyre. „Vetëm të bashkuar dhe solidarë mund të përballojmë më lehtë këtë gjendje dhe t'u japim qytetarëve sigurinë se nuk janë vetëm”, theksoi ai.

Ndihma mbërriti edhe përgjatë linjës partiake. Komiteti komunal i VMRO-DPMNE-së në Gostivar siguroi 20.000 shishe ujë, me pika grumbullimi të shpërndara nëpër qytet - nga qendra dhe Kej Vardar deri te Ciglana dhe Pitarnica. Gjest praktik, por edhe ai me nënshkrim politik - sepse në Ballkan edhe një gotë ujë rrallë vjen pa logo.

Pamja është e njohur, prekëse dhe e hidhur në të njëjtën kohë. Kur sistemi që duhet të sigurojë ujë të pastër nga rubineti dështon, në vendin e tij hyjnë autobotet, shishet dhe vullneti i mirë i të tjerëve. Ndihma është e mirëpritur dhe meriton mirënjohje. Por ajo është arnë, jo zgjidhje.

Pyetja e vërtetë mbetet pa përgjigje ndërsa kamionët me ujë lëvizin drejt Gostivarit: si u arrit fare deri aty që një qytet të mbetet pa ujë të sigurt për të pirë, dhe kush do të përgjigjet për sistemin që lejoi të ndodhë kjo? Autobotet do të largohen kur kriza të kalojë. Shkaku - nëse nuk zgjidhet - do të mbetet.