Kurumlar Gostivar'daki krizin salgın olup olmadığını tartışırken, yardım en hızlı gelebileceği yerden yola çıktı - komşu belediyelerden. Üsküp Şehri içme suyu tankerleri gönderdi, sahada ise şişe noktaları bitti. Dayanışma, Balkanlarda her zaman olduğu gibi, bürokrasiden daha hızlı tepki veriyor.

Üsküp Belediye Başkanı Orce Gjorgjievski, kitlesel mide rahatsızlıklarının nedenine ilişkin analizler sürerken, şehrin Gostivar sakinleri için hemen güvenli su tankerleri gönderdiğini duyurdu. „Böyle anlarda beklemeye yer yok - hızlı tepki, insanlık ve dayanışma gerekiyor” diye mesaj verdi.

Gjorgjievski, Yerel Özyönetim Birimleri Birliği'nin başkanı sıfatıyla, diğer belediye başkanlarına da imkânları ölçüsünde yardıma katılmaları için çağrı yaptı. „Ancak birlik ve dayanışma içinde bu durumla daha kolay baş edebilir ve vatandaşlara yalnız olmadıkları güvencesini verebiliriz” dedi.

Yardım parti hattı üzerinden de geldi. Gostivar'daki VMRO-DPMNE belediye komitesi, şehir genelinde dağıtılmış toplama noktalarıyla 20.000 şişe su sağladı - merkezden ve Kej Vardar'dan Ciglana ve Pitarnica'ya kadar. Pratik bir jest, ama siyasi imzalı da - çünkü Balkanlarda bir bardak su bile nadiren logosuz gelir.

Tablo tanıdık, hem dokunaklı hem de acı aynı anda. Musluktan temiz su sağlaması gereken sistem çöktüğünde, onun yerini tankerler, şişeler ve başkalarının iyi niyeti alıyor. Yardım hoş karşılanıyor ve takdiri hak ediyor. Ama o bir yama, çözüm değil.

Su kamyonları Gostivar'a doğru yol alırken asıl soru yanıtsız kalıyor: bir şehrin güvenli içme suyu olmadan kalmasına nasıl gelindi, ve bunun olmasına izin veren sistem için kim hesap verecek? Tankerler kriz geçtiğinde gidecek. Neden - eğer çözülmezse - kalacak.